روزی از بهار
Thu 29 01 2026
علی اصغر راشدان
قبای سبز مزرعه را گوسفندها خال میكوبند
نوازش دامن علفزار را به پوزه به قيام بر میخيزند
برههای شيرمست بهاره بهساز چمن پای میكوبند
برق تيغهی داسغالهات خورشيدی میشود بر زمين
خورشيد بر گيسوانت غزل نرمهی طلا میخواند
نسيم نرم بهاری و رقص علف،
زلال چهرهات را ورق میزند
تمامی عسل اقيانوسهای شرق و غرب،
رنگ آميزی چشم و نگاهت را كمر میبندند.
نرمه موهای كنار پستان گوسفندان،
به آرايش انگشتانت بر میخيزند
نازنين!
چشمه سار سر انگشتانت،
جاری تمامی مائدههای زمين خواهد شد!...
|
|
