عصر نو
www.asre-nou.net

آنه دیک‌هوف

تاریخچهٔ استعماری گرینلند: چرا گرینلند اهمیت دارد؟

به نقل از سایت نشریه تاتس
Fri 16 01 2026



با وجود تاریخچهٔ تاریک استعماری، گرینلند و دانمارک همچنان رابطه‌ای محکم دارند – همان‌طور که اخیراً در واشینگتن دیده شد. با این حال، ایالات متحده همچنان یک تهدید محسوب می‌شود.

وزیر امور خارجهٔ دانمارک چهارشنبه شب پس از دیدار، این گفتگو را «صریح اما سازنده» توصیف کرد. قرار است در یک گروه کاری در سطح بالا، گفتگو دربارهٔ این مسئله ادامه یابد؛ مسئله‌ای که بدون طمع ترامپ نسبت به گرینلند اصلاً وجود نداشت.

لُکه راسموسن دربارهٔ آنچه همراه با همتای گرینلندی خود، موتسفلدت، در واشینگتن به دست آورده بود، با رضایت نسبی صحبت کرد، اما شگفت‌زده یا هیجان‌زده نبود. ایالات متحده همچنان بر ادعای خود دربارهٔ گرینلند پافشاری می‌کند، با ترامپ و موضع «می‌خواهم اما!» در رأس این ادعا.

انتظار نمی‌رفت که یک گفتگو در واشینگتن تغییری ایجاد کند. همهٔ استدلال‌های منطقی علیه خواستهٔ آمریکا بارها از سوی دانمارک، گرینلند و متحدانشان مانند کشورهای اسکاندیناوی، اتحادیهٔ اروپا و کشورهای بزرگ ناتو تکرار شده است. سؤال این است که چرا آمریکا تا این حد لجوج است و واقعاً هدفش از گرینلند چیست؟

اهمیت تاریخی و جغرافیایی گرینلند

یک کارشناس دانشگاه روسکیلد، مهم بودن تاریخی و کنونی این جزیره را عمدتاً به موقعیت جغرافیایی آن بین آمریکا، اروپا و روسیه مرتبط می‌داند. راسموس دالبرگ به رادیو دانمارک DR گفت: «گرینلند از نظر جغرافیایی در چندین رخداد بزرگ تاریخ جهان نقش داشته است».

نمونهٔ تاریخی: جنگ جهانی دوم

جزیره برای متفقین در مبارزه با آلمان مهم بود، به ویژه برای توقف میان‌راهی هواپیماهای جنگندهٔ آمریکا. چون دانمارک تحت اشغال آلمان بود، امضای قرارداد مستقیم برای ایجاد پایگاه نظامی ممکن نبود. آمریکا با دیپلمات دانمارکی، هنریک کافمان، در واشینگتن مذاکره کرد: آن‌ها می‌توانستند پایگاه‌های خود را بسازند، اگرچه در مدت اشغال، از گرینلند دفاع کرده و مردم آنجا را تأمین کنند.

از این توافق، پیمان دفاعی ۱۹۵۱ بین دانمارک و آمریکا شکل گرفت که هنوز معتبر است؛ آمریکا می‌تواند حضور نظامی خود در قطب شمال را افزایش دهد، حتی بدون آن‌که مالک گرینلند باشد. این یکی از استدلال‌هایی است که در کاخ سفید کمتر کسی حاضر به شنیدن آن است.

روابط دیپلماتیک و خرید گرینلند

لُکه راسموسن در مصاحبه با شبکهٔ فاکس نیوز به ۲۲۵ سال روابط دیپلماتیک مداوم بین آمریکا و دانمارک اشاره کرد. او تأکید کرد که در سال ۲۰۲۶ می‌توان با انسان‌ها معامله کرد، اما نمی‌توان آن‌ها را خرید. ترامپ از سال ۲۰۱۹ دربارهٔ خرید گرینلند صحبت کرده بود، اما او نخستین آمریکایی نبود؛ در سال‌های ۱۸۶۷، ۱۹۱۰ و ۱۹۴۶ هم چنین پیشنهادهایی داده شد و پاسخ دانمارک همیشه این بود: «گرینلند فروشی نیست.»

تاریخچهٔ استعماری تاریک و خودمختاری

از سال ۱۹۵۳، گرینلند دیگر مستعمره نیست و از ۲۰۰۹ خودگردان در قلمرو دانمارک است، با چشم‌اندازی بلندمدت برای استقلال کامل. سیاستمداران گرینلندی در مذاکرات شرکت می‌کنند، اما برخی می‌خواهند کاملاً خودشان دربارهٔ آینده‌شان تصمیم بگیرند.

با وجود تاریخچهٔ طولانی و تاریک استعماری با دانمارک که تا امروز روابط دو کشور را پیچیده کرده، نخست‌وزیر جِنس-فردریک نیلسن تأکید کرده است که اکنون کشورها باید در کنار یکدیگر بایستند.

چالش اقتصادی و منابع طبیعی

بزرگ‌ترین سؤال برای گرینلند این است که چگونه می‌تواند به عنوان یک کشور مستقل، اقتصادی پایدار داشته باشد. منابع طبیعی ارزشمند جزیره، امیدی بزرگ برای برخی محسوب می‌شوند، اما دسترسی به آن‌ها دشوار است و هم‌زمان مورد توجه و طمع بین‌المللی قرار دارند.