عصر نو
www.asre-nou.net

اتحاد براى دموكراسى در ايران

فرجام برجام، حاصل ناكارآمدى جمهوری اسلامى


Mon 14 05 2018

UDIran-logo-fullx200.jpg
خروج يك طرفه آمریکا از قرارداد برجام واعمال مجدد تحريم هاى گسترده آن کشورعليه ايران، همراه با اوج گیری درگيرى هاى نظامى بين ايران وإسرائيل ، آينده سياسى واقتصادى كشور ما را با خطرهای هولناکی مواجه کرده است. رژيم ايران كه به دليل فعاليت هاى پنهان هسته اى در گذشته از يكسو، وسياست هاى ماجراجويانه منطقه اى از سوى ديگر، كشور ما را گرفتار شديدترين تحريم هاى جهانى وخصومت كشورهاى منطقه كرده است، اكنون نيز در صدد آن است كه براى سرپوش گذاشتن بر ناتوانى خود در حل مشكلات خود آفریده، همچنان سياست ايجاد بحران و تنش در منطقه وجهان را ادامه داده واستقلال و كيان وامنيت و سرنوشت ايران وإيرانيان را دستخوش اميال و آرزوهاى جاه طلبانه و توسعه گرانه شيعى خود قرار دهد.

حكومت ايران همواره در روابط بين المللى خود منافع ملى كشور ما را فداى اميال ايديولوژيك خود كرده واز جان و مال مردم ايران براى پيشبرد اهداف خود مايه گذاشته است. علاوه بر مشارکت موثر در نابودی کشور سوریه و جان سدها هزار تن از شهروندان این کشور، ميلياردها دلار از سرمایه ملی مردم ايران و جان هزاران سرباز وسپاهى صرف تأمين هزينه ها و قربانی دخالت ايران در درگيرى هاى منطقه شده، واكنون با تشديد درگيرى هاى سپاه پاسداران با اسرائيل خطر گسترش يك جنگ تمام عيار بر كشور ما سايه افكنده است.

خروج آمريكا از برجام گرچه به دليل فشارهاى اقتصادى ناشى از بازگشت تحريم ها عليه مردم ايران تاسف بار و محكوم است، اما اساسا محصول ماجراجوئي های نابخردانه سران نظام اسلامي و اهداف فرقه اي و باندی محافلی است كه چهل سال است حق حيات آزاد را از مردم ما سلب كرده و كشور را در معرض شديدترين بحرانهای تاريخ معاصر خود قرار داده اند. به عبارت ديگر، اعمال تحريم هاى بين المللى كه براى ساليان دراز زندگى مردم ايران را به شدت تحت تأثير قرار داده و فشارهاى اقتصادى سنگينى را بر مردم تحميل كرده، در درجه اول محصول رفتارهاى رژيم ايران در صحنه داخلي، منطقه اى وجهانى بوده است. اكنون نيز مسؤليت بازگشت تحريم هاى بين المللى را بايد در درجه اول متوجه رژيم ايران دانست.

بعد از توافق برجام، فضاى جديدى در سطح بين المللى براى ايران فراهم شده بود. رژيم ايران اگر واقعا منافع ملى و رفاه مردم ايران را مد نظر مى داشت، مى توانست به بهترين وجه از اين فرصت استفاده كرده و قدم هاى مثبتى را براى پايان دادن به خصومت ديرينه با آمريكا بردارد، رويكرد سياسى خود را نسبت به دولت اسرائيل تغيير دهد و همچنين به سياست توسعه طلبانه خود در منطقه خاتمه دهد. مردم ايران هم با همين تصور و انتظار از برجام استقبال كردند. مردم خواهان بهبود وضع زندگي خود بودند، آنها در طلب آرامش و دوستي با مردم و همكاري با ديگر كشورها بودند و ميخواستند گشايشى در فضاى سياسى واجتماعى ايران ايجاد شود، جامعه مدنى رونقى بگيرد، دستگيرى ها و سركوبها كاهش يابند و نان بيشترى سر سفره آنها بيايد.

ولی حكومت اسلامى با تفاهم ايجاد شده در سطح بين المللى و استقبال و اميد مردم ايران به برجام چه كرد؟ از همان فرداى توافق برجام "دلواپسان حكومتى" كمر به قتل آن بستند، بیت رهبرى وسپاه براى فلج كردن تعامل با جهان هم آوا شدند و بهترين بهانه را براى رئيس جمهور جديد امريكا كه رويكرد متفاوتى با رویکرداوباما رادر سياست خارجى اتخاذ كرده بود، فراهم اوردند تا بتواند خروج از برجام را عملى سازد.

مردم ازادى خواه ايران، كنشگران مدنى، اجتماعى، فرهنگى و سياسى

رژيم جمهورى اسلامى همچنان كه در طول چهار دهه حكومت تماميت خواه و تشنج افرين وفاسدش بحران های ژرفى را بر همه عرصه هاى زندگى جمعى ايرانيان و نيز مناسبات خارجى كشور حاكم كرده، در ایجاد این یحران جدید نیز بی تقصیر نبوده است. تنها يك دولت ملى ودموكراتيك باورمند به منشور جهانى حقوق بشر و صلح ودموكراسى مى تواند اعتماد جهانی را به صلح آمیز بودن فعالیت های اتمى اش به دست آورد، سايه جنگ را از سر كشور ما بردارد و رفاه وآسايش مردم كشور ما را تأمين كند. جمهورى اسلامى فاقد چنين توانايى هایی است و سترونى و شكست آن در همه عرصه ها براى مردم ايران عيان شده است. تنها گذر از اين نظام با حضور و مشاركت گسترده همه نيروهاى دموكراسى خواه بر پايه مبارزات مدنى مسالمت آميز مى تواند كشور را از خطر فروپاشى نجات دهد وآينده اى انسانى و صلح آميز را براى مردم ما رقم بزند.

اتحاد براى دموكراسى در ايران
۲۴ارديبهشت ۱٣۹۷ - ۱۴می ۲۰۱٨