شیروخورشید، نشان ملی ایرانیان
این
نوشته به فروهرِ صمدخان ممتاز السلطنه، وزیر مختار ایران كه توانست با كوشش های پیگیرش در كنفرانس ژنوِ سال 1284
خورشیدی، در كنار صلیب سرخ، نشان شیروخورشید سرخ ایران را به تصویب
برساند، پیشكش می شود.
1. عجب بازی ای
می كند این تاریخ!
درست، یكسد
سالِ پیش بود كه ارباب كیخسرو شاهرخ، نماینده ی زرتشتی مجلس شورای ملی، برای
پشتیبانی از درفش سه رنگِ شیروخورشید نشان ایران، مجبور شد برای به دست
آوردن رای نمایندگان مجلس و راضی كردن برخی از نمایندگان مذهبی، از هر كدام از
نمادهای روی درفش ملی ایران، تعبیری مذهبی نماید.
سد سال گذشت و
امروز، نماینده ی دیگر زرتشتیان در مجلس شورا این بار نه ملی بلكه اسلامی _ دكتر
كورش نیكنام _ باز از نشان شیروخورشید سخن گفت و خواهان بازگشتِ مجسمه
های شیروخورشید بر سردرِ باغ ملی شد و حداد عادل _رئیس مجلس_ نیز آن
را منوط به نظر مردم كرد!
2. شوربختانه
چندی است، تعدادی از همكاران روزنامه نگار كه هیچ شناختی درباره ی پیشینه ی این
درفش ملی ندارند، با قلم فرسایی می كوشند درون مایه كاملاً ملی این پرچم را از آن
بگیرند و رنگ و لعابی مذهبی به آن بزنند و با خندستانی كه به راه انداختند گروهی
را نیز سوار بر این موج كنند.
نشان شیروخورشید
یك نشان ملی است و بس!
به این سند
بنگرید* تا به همه ی حرف و حدیث ها در این زمینه پایان دهیم:
برگه ی ارزشمندی
كه از سده ی چهارم پیش از زایش مسیح (2400 سال پیش) و در موزه ی آرمیتاژ لنین
گراد نگهداری می شود.
این برگه
خشایارشا یا اردشیر دوم را در حال نیایش و ستایش اناهیتا كه
سوار بر شیر است نشان می دهد. به خورشیدی كه بر پشت اوست بنگرید.
با نگرش به این
كه خورشید نماد میترا و میترائیسم، كیش بسیار كهن نیاكانمان بوده
است. پس از تازش تازیان به ایران، از یكسو چون پدران و مادران ما دلبستگی دیرینه
به مهر و خورشید داشتند و از سویی دیگر، نقشِ تندیس آدمی و آنهم ایزدی كه نماد كیشِ
دیگری غیر از اسلام بود، بر روی پرچم ناروا شناخته می شد، به جای تندیس میترا
نماد او را كه گرده ی خورشید بود بر پشت شیر سوار كردند و نشان شیروخورشید
از آن هنگام دوباره پدید آمد و بر روی پرچم ها رفت.
3. ایرانیان باید
گام به گام برای بازگشت شیروخورشید این نماد ملی سرزمینمان تلاش كنند.
نخست تندیس های
شیر و خورشید مانند نمونه ی باغ ملی را سرجای خود برگردانند، در گام بعدی شیرو
خورشید سرخ، جای هلال احمر عثمانی را كه بودنِ آن توهینی بزرگ به هویت
ایرانی است، بگیرد و در گام سوم شیرو خورشید بر درفش ملی ایران جای گیرد.
برای تحقق این
سه گام باید از همه ی نیرو و توانایی های خود بهره بریم.
مسعود لقمان
* بهترین كتابی
كه تاكنون درباره ی پیشینه ی شیروخورشید نوشته شده است، كتاب گرانسنگ دکتر ناصر انقطاع است كه این سند نیز برگرفته از آن
كتاب است.
منبع:
http://rouznamak.blogfa.com/post-85.aspx
