
|
سخنان خانم سگولین رویال
در رابطـه با ایران
|
"... ایران هم باید
مانند كره شمالی در تصمیم خود تجدید نظر كند و دست از تعقیب برنامه هستهای خود
به منظور دستیابی به سلاح هستهای دست بكشد. ایران باید بداند كه اگر همچنان
به شیوههای تحریكآمیز و مداوم خود با جامعه بینالمللی اصرار نماید و آنرا
به كلی كنار نگـذارد، شیوههایی كه به حرف آخر سردمدارانش تبدیل شده، در صورت
انتخاب شدن من به ریاست جمهوری، نخواهد توانست جایگاهی را كه به خاطر قدمت تمدن
و فرهنگش در جامعه بینالمللی دارد، بدست آورد.
همانطور كه میدانید، من از خیلی وقتها پیش در رابطه با پرونده
هستهای ایران، مواضع محكم و روشنی اتخاذ نمودهام. در آن زمان من تقریبا تنها
بودم و بنوعی در انزوا قرار گرفته بودم. حتی پارهای از اشخاص حرفهای مرا به
تمسخر میگرفتند، ولی روند مسائل امروز، درستی مواضع مرا روشن ساخته است.
میبینید كه بیتجربگی در مسائل بینالمللی كه مرا آن موقع بدان
متهم میساختند، چگونه تبدیل به باتجربه بودن و واردبودن در مسائل بینالمللی
شد. من گفتم این روح و مضمون پیمان عدم گسترش سلاح هستهایست كه از طرف حاكمیت
تهران زیر پا گـذاشته میشود و من اضافه كردم كه باید به سردمداران حكومت
ایران درست به شیوه و لحن خودشان جواب داد، باید به آنها گفت: از آنجا كه
روشن است شما به بهانه دستیابی به انرژی هستهای غیرنظامی در صدد دستیابی به
سلاح هستهای هستید، ما هم مجبوریم كه دستیابی شمار به انرژی هستهای غیرنظامی
را بگیریم تا راه را برای دستیابی شما به سلاح هستهای ببندیم.
این موضع كه به نظر من موضع درستی است و من بر این باورم كه
تنها موضع واقعیای است كه با روح و مضمون پیمان عدم گسترش سلاح هستهای مطابقت
دارد. لذا، اگر بنده به ریاست جمهوری انتخاب شوم، تغییر موضع نخواهم داد و تسلیم
هیچ تهدید و شانتاژی نیز نخواهم شد. و این همه به این خاطر است كه صلح جهان در
خطر است و به مخاطره انداختن سلح جهان، در واقع آینده فرزندان ما و نسلهای آتی
را به خطر میاندازد. وانگهی این سیاست جدی و محكمی كه من در پیش گرفتهام، این
عدم قبول شانتاژ هستهای و ارعاب از طرف من، در واقع همان چیزی است كه مردم ایران
، اعم از زن و مرد، از ما انتظار آنرا دارند: آری دانشجویان ایران كه قهرمانانه
به مقاومت در برابر دیكتاتوری میپردازند، زنان ایران كه به پا خاستهاند و
حاضر به تمكین نیستند، انسانهای لائیك ایرانی، روشنفكران ایرانی كه حاضر نیستند
فرهنگ بزرگ ایران به دست فرقهای(عشیرهای) به گروگان گرفته شود، طبقات میانی
ایرانی كه دیگر تاب تحمل مصادره ثروتهای كشور و پول كلان حاصله از فروش نفت از
جانب یك الیگارشی خرد و كوچك را ندارند. همه و همه انتظار دارند كه صدایی رسا
در راستای تشویق آنها بلند شود و به پشتیبانی از آن بپردازد و من دلم میخواهد
و من میخواهم كه این صدا یك بار دیگر از آن فرانسه باشد.
بطور كلی به نظر من، فرانسه این مسئولیت ویژه را بعهده دارد كه
در تمام نقاط جهان حافظ و ناظر رعایت حقوق بشر باشد، فرانسه كه مشهور به كشور
حقوق بشر است، باید همچنان در این زمینه روشناییبخش باشد و به وظیفه خود در این زمینه
جدا عمل نماید.
كاندیدای حزب سوسیالیست برای انتخابات ریاست جمهوری فرانسه،
این سخنان در روز 12/4/2007 در یك گردهمایی چهارهزار نفره در شهر
متس(mets) بیان شده بود