احمد باطبی سمبل مبارزه برای آزادیست
با حذف وی حکام جمهوری اسلامی می خواهند این مبارزه را در هم بشکنند
مطابق اخبار
منتشر شده فشارها بر احمد باطبی از هفته ها پیش آغاز شده است. این فشارها در
روز 27 بهمن منجر به حمله مغزی او شد و باطبی دو بار در زندان دچار تشنج گردید که
به مدت 3 ساعت در کما فرو رفت و به بهداری اوین منتقل شد. به دلیل کمبود امکانات
بهداری اوین و شدت حمله وارده و تشنج
یکشنبه شب ، با تدابیر شدید امنیتی و پابند به بیمارستان شهدای تجریش منتقل شد و
مراحل تشخیص و درمان وی آغاز گردید.
صبح دوشنبه در اقدامی ناباورانه بدون تکمیل مراحل تشخیص و درمان بیماری ،اورا
به زندان اوین منتقل کردند و نزدیکان وی تهدید به سکوت شدند. احمد باطبی با وضعیت
جسمی وخیم و حالت روحی نامناسب به زندان بازگردانده شد.
در آخرین اقدام، 8 شب چهار شنبه، سمیه بینات همسر احمد باطبی که جهت گذراندن
طرح دندانپزشکی خود در گرگان به سر می برد، توسط ماموران امنیتی بازداشت شد. احمد
باطبی به محض اطلاع از خبر بازداشت همسرش،
دست به اعتصاب غذای خشک زده است و جانش را به عنوان تنها ابزار دفاعی موجود
وارد کارزار کرده تا بتواند در مقابل حملات وارده مقاومت نماید. به گفته پدر احمد
باطبی، وی در تصمیم خود آنچنان مصمم است که حتی وصیت نامه اش را نیز نوشته است و
طی تماس تلفنی به اطلاع خانواده اش رسانده است.
در حالیکه رسانه های خبری حارج از کشور در حد نسبتا خوبی خبر فوق را پوشش داده
اند متأسفانه واکنش سازمانها ،احزاب ،نهادهای دمکراتیک و مدافع حقوق بشر در داخل و
خارج از کشور بسیار ضعیف و نا کارآمد است .
نکته تأمل بر انگیز دیگربی تفاوتی شخصیتها و «فعالین » سیاسی ،اجتماعی ،فرهنگی
و دانشگاهی به خبر فوق است ،بویژه اینکه در اعلامیه های اخیر آنها در قبال بحران
هسته ای بسیار می شنویم و می خوانیم که بدرستی دیگران را مورد شماتت قرار می دهند
که چشم بر نقض مستمر حقوق بشر بسته اند و تمام چانه زنیها با رژیم حاکم بر ایران
را صرفا به مشاجرات هسته ای خلاصه کرده اند.
احمد باطبی یک زندانی سیاسی است که به جرم دفاع از آزادی، بهترین سالهای زندگی
خود را در زندان می گذراند.اما وی یک سنبل نیز هست . باطبی نماد جنبش دانشجوئی 18
تیر نیز هست . آنچه دستگاه سرکوب رژیم را این روز ها مصمم ساخته است تا فشار را بر
وی افزایش داده ، زهر چشم گرفتن از کسانیستکه شاید در این روز های بحرانی به
خواهند و یا بتوانند بر پایه شکست و نا توانی سران حکومت زبان به اعتراض بگشایند.
وگرنه این همه فشار روحی و جسمی برای یک زندانی که در بند آنهاست از چه ضرورتی
ناشی می شود .چه لزومی دارد تابرای پزشک معالج وی پرونده سازی شود ،همسرش
راهزنانه ربوده شود و حتی هیچ شخص و
نهادی مسئولیت این اقدام را به عهده نگیرد
و اطرافیان هم تهدید گرددند این همه درد و رنج را درخلوت خود نگه دارند
و گرنه در انتظار سرنوشت مشابه ای خواهند
بود.
بکوشیم به هر صورتیکه ممکن است نه تنها این توطئه راخنثی کنیم بلکه جنبش یک
پارچه ای را جهت آزادی فوری ا حمد باطبی در اشکال متفاوت سازمان دهیم .روشن است
این روز ها که سرنوشت پرونده هسته ای وارد دوره حساس دیگری می شود تمرکزبر این
موضوع دشوار خواهد بود، اما جا دارد ما خود بیش از هر نیروئی بر واقعیت جدا ناپذیر
بودن مبارزه برای آزادی و حقوق بشر ازسیاستهای بحران آفرین در مناسبات ایران با
جهان خارج که از طرف مسئولین جمهوری اسلامی به اجراء در می آید نه تنها انگشت
بگذاریم ، بلکه درعمل پای بندی نشان دهیم .
رضا اکرمی
۲۳فوریه ۲۰۰۷ – سوم اسفند ماه ۱۳۸۵
akrami_r@yahoo.com
