پنجشنبه ۲۳ تير ۱۳۸۴ - ۱۴ ژوئيه ۲۰۰۵

عاليجناب سرخپوش! ما همه گنجي شديم!

سياوش آزاد

وقتي عکس هاي گنجي را (پس از 33 روز اعتصاب) ديدم، ناگهان شوکه شدم و بي اختيار اشک از چشمانم جاري شد. اما بلافاصله بر خود مسلط شدم. گفتم اينک هنگامه عمل است. بياييد به هر روشي که مي توانيم فرياد برآريم. چه آنها که داخلند و چه آنها که خارج از کشورند. در اينترنت به هر آدرسي که مي شناسيد يا حتي نمي شناسيد (در موتورهاي جستجو سايتهاي خبري و ساير سايتها را search كنيد) و لينکهاي اخبار و بويژه عکسهاي گنجي را بفرستيد. همه جاي دنيا را با ايميل بمب باران کنيد. اين کار از همه ما بر مي آيد و فقط منحصر به مسئولين سايتها نيست. بايد تظاهرات برپا کرد چه در اينترنت و چه در خيابانها. اگر وجدان انساني مان رضايت نمي دهد که ساکت بنشينيم، فرياد برآريم، به هر روش ممکن. بياييد همه با هم هم آواز فرياد برکشيم: عاليجناب سرخپوش! ما همه گنجي شديم!

خبري از ديده بان حقوق بشر ترجمه کرده ام که در زير مي آيد که لينک متن انگليسي آن اين است:

http://hrw.org/english/docs/2005/07/14/iran11318.htm

ترجمه اين متن را در زير آورده ام که مي خوانيد. همچنين لينک عکسهاي اکبر گنجي (33 روز پس از اعتصاب غذا) که دل هر انساني را به درد مي آورد در اينجاست:

http://www.iranian.com/PhotoDay/2005/July/h1.html

اين لينک را هم به هرکجا دستتان رسيد بفرستيد.

ايران: جان رهبر مخالفان در خطر است

از شکنجه منتقدان صلح جو دست برداريد

(نيويورک، 13 ژولاي 2005) – سازمان ديده بان حقوق بشر امروز اعلام کرد جان اکبر گنجي، رهبر مخالفان که در زندان به سر مي برد، بخاطر بيماري و اعتصاب غذاي بيش از يک ماه او در معرض خطر جدي قرار دارد. گنجي، روزنامه نگار محققي که توسط حکومت ايران در سال 2000 به زندان محکوم شد در طي ماه گذشته بيش از 40 پوند وزن کم کرده است.

Sarah Leah Whitson ، رئيس بخش خاورميانه سازمان ديده بان حقوق بشر، گفت: "ديده بان حقوق بشر براي سلامت گنجي بينهايت نگران است. خودداري دستگاه قضايي ايران از آزاد کردن گنجي براي درمان يک عمل ظالمانه و غير انساني است." وي گفت: "اين نقض ابتدايي ترين معيارهاي حقوق بشر است، و جامعه جهاني بايد شديداً آن را محکوم کند."

دستگاه قضايي ايران در آوريل 2000 گنجي را بنا به اتهامات مبهمي از جمله "اقدام عليه امنيت ملي" در ارتباط با شرکت در کنفرانسي در برلين به زندان افکند. او از بيماري حاد تنفسي (آسم) که طي حضور او در زندان رشد و گسترش يافت رنج مي برد.

مقامات ايراني گنجي را بلافاصله پس از انتشار مقالاتش که به نقش و دخالت مقامات عاليه ايران در قتل روشنفکران در دهه 1990 اشاره مي کرد زنداني کردند. مقامات ايراني به کرات مانع دسترسي گنجي به مراقبت هاي ويژه پزشکي يا مرخصي استعلاجي آنچنانکه به ساير زندانيان اعطا مي شود شده اند. در اعتراض به اين رفتار غيرعادلانه، گنجي از يک ماه پيش شروع به اعتصاب غذا کرده و از آن زمان تا کنون تنها خود را با مايعات زنده نگه داشته است.

گنجي تقريبا 5 سال و نيم از دوران محکوميت 6 ساله اش را سپري کرده است. بيشتر زندانيان در ايران پس از پشت سر گذاشتن نيمي از محکوميتشان آزاد مي شوند.

گنجي يکي از سرسخت ترين منتقدان حکومت ايران است. او در نوشته هايش نظام حکومتي ايران را به نقد کشيده است. بنا به گفته هاي همسرش، مقامات قضايي او را تحت فشار قرار داده اند تا با ابراز "ندامت" از نوشته هايش، شرط آزادي خود را فراهم نمايد. در نامه اي که در هفته گذشته به طور قاچاقي از زندان بيرون داده شد، گنجي، علي خامنه اي رهبر حکومت ايران را مستقيما مسئول آزار و شکنجه خود معرفي کرده است.

سازمان ديده بان حقوق بشر نگران اينست که، در پرتو انتقادات سرسخت اخير گنجي از حکومت، مقامات قضايي ممکن است با ايراد اتهاماتي جديد عليه وي، آزادي او را به تاخير اندازند. حکومت ايران غالباً به قوانيني تکيه کرده است که با انواع تحديدات، انتقاد از حکومت و رهبري آن را پايه همه اتهامات نسبت به مخالفان قرار داده است.

Whitson گفت: "پس از زنداني کردن غيرقانوني گنجي، مقامات قضايي اينک نبايد دوران حبس وي را بر پايه نظراتي که وي در نامه سرگشاده اخيرش بيان داشته، افزايش دهند."

سازمان ديده بان حقوق بشر از مقامات ايراني خواسته است که فوراً اکبر گنجي را براي رسيدگي به وضعيت بيماري اش آزاد کرده و به آزار منتقدين و مخالفين صلح جو و غير خشونت طلب پايان دهند.