يادهاي موميايي

 

موميايي مي کنم يادت را

تنم را تابوت

 

پنهانت مي کنم

از هجوم روزمره گي

و آوار افکار جذامي

 

مي کاوم

پنهاني ترين حفره هاي بودن را

و خاکت مي کنم

در نهاني ترين دريچه

در پستوي سلول هاي خاکستري.

 

سينا حافظي

سيدني –  آگوست دوهزار و پنج