اميد عباسقلی زاده از زندان

پيام به مناسبت ۱۸ تير

 

هم ميهنان گرامی

فرياد ستم ستيز مرا از پس زندان بشنويد. از مأوای هر آزادی خواهی که فريادش زخمی بر دل مستبدان زمان گذاشته است. از جايگاه آزادگی دهها هزار انسان که به جرم انديشه و بيان به خون خفته اند، اما هنوز فريادشان بر دلها جاری است.

آری اينجا زندان است. زندانی که ديوارهای بلندش بوی خون دارد. بوی خون، رنگ جنون، احساس سپيد انتظار و اميد، اينجا خطه سبز دلدادگی است. و من با تو ، فقط با تو هم صدا خواهم بود. بدون از هر گونه تعلق گروهی و با انديشه ای ملی.

هم وطن:

اينک نوبت توست تا با حضورت پرچم آزادگی را به دست گيری و به جای من و همرزمان من ((و حتی خيل جوانان و دانشجويان و فعالانی که با عنوان ارعاب و تهديد به سکوتی موقت وادار شده اند)) طلايه دار صلح اميد و رهايی گردی و مظلوميت مردم را فرياد کنی تا به نابخردان آزادی کش بفهمانی که ما نه با دشنه و چماق و مسلسل و ... که با حضورمان، قلم مان و قلب های سرشار از عشقمان و با صدای ظالم ستيزمان در برابر مجريان فقر، فساد، فحشا، تبعيض، اعتياد و بی هويتی ساکت نخواهيم ماند.

هم ميهنان:

در واپسين روزهای نزديک شدن به بزرگ روز آزاديخواهان قرار داريم.

۱۸ تيرماه روز ايستادگی، مقاومت و غرور ملی ماست. بر ماست تا با گراميداشت اين روز بزرگ شورآفرين، فرياد دموکراسی خواهی خود را فراگير نماييم.

۱۸ تير ماه نه تنها متعلق به قشر دانشجو بلکه از آن تمام مردم است ((از دانشجو گرفته تا اصناف کارگری، فرهنگی، دانش آموزی و ...)) و هم چنين بر کليه احزاب، گروهها و تشکلهای درون و خارج از مرز است تا ضمن فراگير نمودن اين حرکت بزرگ اعتراضی خواسته واقعی مردم را که دموکراتيک ترين راهکار تغيير ساختار حاکميت است ((رفراندوم)) باز گوييم.

آری، ما خواهان حکومتی صددرصد انتخابی هستيم نه انتصابی. حکومتی دموکراتيک که به وسيله رفراندم و انتخاب مردمی به صورت آزاد و تحت نظارت مجامع بين المللی تعيين می گردد.

اين مهم دور از دسترس نيست اگر هر يک خود را موظف به حضوری گسترده بدانيم. چرا که شرف ايرانی بودنمان اجازه سکوت و بی تفاوتی بيشتر را نمی دهد.

اميد که فرياد آزادی خواهی اين مردم در تمام دنيا قابل شنيدن باشد.

زنده باد آزادی/ برقرار باد دموکراسی/ گسسته باد زنجير استبداد

با سپاس

اميد عباسقلی نژاد

تيرماه ۱۳۸۳