مسوول کميته​ی حقوقی انجمن دفاع از حقوق کودکان:

بی​توجهی مسوولان اصلی​ترين عامل جنايت پاکدشت است

حاشيه​نشينی محيط مناسبی برای ناهنجاری​های اجتماعی است

 

خبرگزاری دانشجويان ايران

عضو هيات​مديره​ی انجمن دفاع از حقوق کودکان بی​توجهی را به عنوان اصلی​ترين عامل بروز جنايت پاکدشت معرفی و تاکيد کرد که خانواده، آموزش و پرورش، دستگاه قضايی و نيروی انتظامی بايد سهم خود را در اين بی​توجهی معين کنند.

ثريا عزيزپناه در گفت​وگو با خبرنگار حقوقی خبرگزاری دانشجويان ايران (ايسنا) از بازديد اعضای اين انجمن از محل حادثه با هدف بررسی منطقه، محل زندگی مقتولان و قاتلان و تحقيق در مورد علل بروز اين فاجعه خبر داد و افزود: اين حادثه در يک طول و عرض کم منطقه​ای اتفاق افتاده و قاتلان در يک منطقه​ی محدود کودکان را می​کشته و دفن می​کرده​اند. اگر فقر را مادر تمام ناهنجاری​ها بدانيم معتقدم که بی​توجهی مسوولان و نگاه کم​اهميت به حقوق مردم را بايد به عنوان اصلی​ترين عامل رخ دادن چنين جنايتی دانست و اين چيزی است که از گفته​های خانواده​های مقتولان مبنی بر مراجعه به مراجع ذی​ربط و دريافت نکردن جواب قانع​کننده نتيجه می​شود.

عزيزپناه اظهار داشت که اعضای انجمن در اين بازديد در مراسم بازگرداندن استخوان​های يکی از بچه​هايی که در اين فاجعه به قتل رسيده شرکت کرديم و مادر وی می​گفت که يک ماه و يک روز مانده به عيد اين اتفاق برای فرزندش افتاد. خانواده​ی ديگری نيز از شکايت خود و معرفی متهم به پاسگاه سخن می​گفت که به دليل در دست نداشتن سرنخ و مدرک، چيزی عايدشان نشده بود تا اين​که قتل​ها ادامه پيدا کرده و نتيجه به اين​جا منتهی شده است و تمام خانواده​های بچه​ها اعتقاد داشتند که اگر با مسووليت بيشتری به قضيه نگاه می​شد، امکان داشت که زودتر جلوی اين قتل​ها گرفته شود.

وی با بيان اين​که «حاشيه​نشينی محيط مناسبی برای ناهنجاری​های اجتماعی است» گفت: محلی که محمد بيجه برای ارتکاب به قتل انتخاب کرده با چاهها، اتاقک​های متروک و کوره​پزخانه​هايی که خيلی از آنها خالی است احاطه شده است و مکانی است که به راحتی می​توان بچه​ها را با فريب به آن​جا برد و کشت. لذا دست امثال محمد بيجه در چنين محيط​های ناامنی باز است.

مسوول کميته​ی حقوقی انجمن دفاع از حقوق کودکان در پايان اظهار داشت: وقوع چنين مسايلی سوالات زيادی را مثل اين​که «چرا آموزش و پرورش و مدرسه​ای که بچه​ها در آن درس می​خواندند آن​قدر نظارت نداشتند که شخصی با وعده دادن خوراکی و پول آنها را فريب می​داده»، «چرا به شکايت اوليای بچه​ها ترتيب اثر داده نمی​شده» و «چرا قاتل پس از بازداشت اول با وثيقه آزاد شده» و صدها چرا را به ذهن می​آورد که بايد با کار کارشناسی و تحقيقات به آنها پاسخ داد تا زمينه​ی بروز چنين مسايلی در آينده از بين برود.

انتهای پيام