سيامک پورزند
برای عمل جراحی جديدی
آماده می شود
سيامک پورزند، روزنامه نگار ۷۵ ساله که بعد از
گذراندن بيش از از دو سال در زندان اينک در مرخصی استعلاجی به سر می برد، برای انجام
يک عمل جراحی به روی غده ای در سينه اش به بيمارستان مدرس تهران منتقل شد. ليلی
پورزند، دختر سيامک پورزند، مقيم تورانتو، کانادا، در مصاحبه با راديوفردا می گويد
برخی از پزشکان از اين می ترسند که بيهوشی خطرات جانبی برای قلب پورزند به همراه
داشته باشد. ليلی پورزند می افزايد ايشان در سن ۷۳ سالگی پس از گذراندن بيش از دو
سال زندان هيچ فرد خانواده ای را آنجا ندارند که از ايشان مراقبت کند. عمه
سالخورده من دو سال جور خانواده ما را کشيد و ايشان هم به دليل بيماريهای مختلف
ايران را ترک کرده و نه به ايشان اجازه خروج از کشور می دهند و نه ما تامين امنيت
شديم برای بازگشت به داخل ايران.
تارا عاطفی (راديو فردا): سيامک پورزند روزنامه
نگار ۷۳ ساله ايرانی بار ديگر به شرايط بحرانی نزديک شده است و وی بايد تحت عمل
جراحی ديگری بر قفسه سينه قرار گيرد که برای شرايط سنی و وضعيت قلبی وی بسيار
خطرناک است.
مريم اقوامی (راديو فردا): وضعيت سلامت سيامک
پورزند، روزنامه نگار و محقق که پس از تحمل ماهها زندان در بند عمومی و انفرادی در
ايران به بيمارستان منتقل شد بار ديگر روبه وخامت گذاشته است و قرار است به زودی
تحت عمل جراحی قرار گيرد. در حالی که سيامک پورزند در سال ۲۰۰۱ به اتهامات مختلف
توسط قوه قضاييه بازداشت شد، در بهار سال گذشته به حالت کما از زندان به
بيمارستانی در تهران منتقل شد و تحت عمل جراحی ستون فقرات قرار گرفت و عليرغم دشواريهايی
که عوارض پس از آن برای وی پديد آورد از خطر مرگ حتمی نجات يافت و در حال حاضر بنا
به گفته خانواده وی در مرخصی استعلاجی به سر می برد. ليلی پورزند دختر اين روزنامه
نگار ايرانی که در تورانتو زندگی می کند در مصاحبه با راديو فردا از آخرين اخبار
وضعيت پدرش می گويد.
ليلی پورزند (تورانتو): مساله جديدی که پيش آمده
غده ای است که در روی سينه ايشان وجود داشتش زمانی که ايشان را از زندان اوين در
حالت کما به بيمارستان مدرس منتقل کردند. اين غده بزرگتر و دردناکتر شده و موجب
آزار قفسه سينه شده. به پزشک معالجشان آقای دکتر شکيبی مراجعه کردند و قرار است
يکشنبه ايشان در بيمارستان طوس تهران بستری شوند، آقای دکتر زالی از زندان ايشان
را تحت نظر داشتند، مراتب بيماری ايشان را به مسئولين زندان گزارش داده بودند.
پزشکان ديگر موافق با اين عمل نيستند و ترس دارند از اين که بيهوشی دوباره خطرات
جانبی برای مسائل قلبی ايشان باشد. احتمال قريب به يقين اين غده عوارض زندان است و
احتمال اين که در اثر ضربات وارده باشد بسيار زياد است.
م . ا .: دختر سيامک پورزنددر بخشی ديگر از گفتگوی
خود در مورد نگرانی شديد خانواده اش مبنی بر عدم توانايی بازگشت به ايران و مراقبت
از پدر بيمار خود می گويد: ايشان در سن ۷۳ سالگی پس از گذراندن بيش از دو سال
زندان هيچ فرد خانواده ای را آنجا ندارند که از ايشان مراقبت کند. عمه سالخورده من
دو سال جور خانواده ما را کشيد و ايشان هم به دليل بيماريهای مختلف ايران را ترک
کرده و نه به ايشان اجازه خروج از کشور می دهند و نه ما تامين امنيت شديم برای
بازگشت به داخل ايران. ايشان هيچگونه درآمدی ندارند به خاطر زندان طولانی مدت حتی
امکان کار کردن ندارند، به خاطر شرايط جسمی که برای ايشان در زندان به وجود آمده و
تمام فشار مالی بر دوش خانواده خارج از کشور است. سازمان زندانها بعد از انتقال
ايشان به زندان اوين خيلی سعی کرد که وخيم بودن حال ايشان را به گوش قوه قضاييه
برساند، تاثيری نداشت و زمانی ايشان را به بيمارستان منتقل کردند که تقريبا قطع
اميد شده بود، ما از مقامات مختلف خواسته ايم که به ما تامين نسبی بدهند که ما
برگرديم به ايران و بتوانيم از ايشان مراقيب کنيم. جوابی که به ما داده شده اين
است که هيچگونه تضمينی وجود ندارد برای اين کار. فقط ای کاش اجازه خروج ايشان صادر
می شد، می توانستند از پرستاری خانواده درجه يک خودشان برخوردار باشند. سياست جديد
بر سيستم قضايی ايران زندانيهای سياسی را بعد از زندانهای طولانی مدت انفرادی در
حالت بيماری رها می کنند با نام مرخصی استعلاجی. از طرف خانواده و خود زندانی مورد
تشکر واقع می شود همانطوری که ما هم ممنون هستيم به خاطر اين که زنده بودن ايشان
شايد در گروی آزاد بودنشان هست، ولی در دوران آزادی چه جور تامين اجتماعی و مالی و
خانوادگی اين زندانی خواهد داشت، چيزی است نامعلوم که فشار روحی و روانی را بر روی
زندانی آزاد در شرايط نامشخص و خانواده زندانی بيشتر و بيشتر می کند.