دبير تشکيلات دفتر تحکيم وحدت :
رمز ماندگاری احزاب و گروههای سياسی حد وفاداری به خواستههای مردمی است
خبرگزاری کار ايران
دبير تشکيلات دفتر تحکيم وحدت ، گفت : حيات و ممات
گروهها و احزاب سياسی را مردم تعيين میکنند
، نه صاحبان قدرت .
عبدا... مومنی در گفتوگو با
خبرنگار سياسی "ايلنا" در واکنش به اظهارات اخير رييس کميسيون اصل نود
مجلس شورای اسلامی در مورد عملکرد و وضعيت برخی گروههای سياسی ،
گفت : جامعه ايران ؛ جامعهای متکثر و
متنوع از گرايشهای متفاوت قومی ، زبانی ، سياسی و مذهبی
است که هر يک از احزاب و نهادهای مدنی بر اساس اصول و مرام حاکم بر تشکيلات خود
بخشها و لايههای خاصی از
جامعه را نمايندگی میکنند.
وی افزود : تکثر گرايشهای مختلف در
جامعه باعث میشود که هيچ نيرو و جريان سياسی نتواند مدعی
نمايندگی تمام جامعه باشد ، يا نسخهای يکدست برای
کليت جامعه بپيچيد . اگرچه ممکن است برخی گروهها به واسطه
اتخاذ استراتژیها و برنامههايی با
برقراری نهادی بر مبنای خواستههای مردمی ،
بتوانند کل مردم را ساماندهی کنند ، اما آنچه مهم است ، اين است که رمز ماندگاری و
پايداری احزاب سياسی در ميزان ارتباط با لايههای مختلف
اجتماعی و وفاداری به خواستههای مردمی
است.
مومنی خاطرنشان ساخت : نگاهی به تاريخ و سرنوشت
احزاب و نيروهای معاصر میتواند ، رمز
ماندگاری احزابی را که ارتباط بيشتری با مردم داشتهاند ، ثابت
کند ، اما احزابی که خواستگاه مردمی نداشتهاند و فلسفه
شکلگيری آنها در راستای اهداف نظام سياسی حاکم
بوده است ، ماندگار نبودهاند مگر اينکه
منبع مشروعيت دهنده به قدرت خود را در جای ديگری ؛ غير از مردم بدانند .
دبير تشکيلات دفتر تحکيم وحدت ، تأکيد کرد : آنچه
حيات يا ممات گروهها و احزاب سياسی را تعيين می کند نه صاحبان قدرت بلکه مردم
هستند و هيچ کس به خاطر حضور در قدرت نمیتواند رأيی
مبنی بر حيات يا ممات گروههای سياسی
صادر کند.
وی تصريح کرد : برخی گروههای سياسی
موجود مانند نيروهای ملی - مذهبی در حال پرداخت بالاترين هزينهها
برای تحقق خواستههای دموکراتيک مردم هستند
و فعاليت سياسی و اجتماعی آنها کاملا مشهود است . بر اين اساس کسی نمیتواند
حکم ممات گروههايی را که دغدغه آنها پيشرفت جامعه و
بهبود وضع مردم است ، صادر کند ، بويژه اينکه مردم و جوانان اين نيروها را نيروهای
صادقی میشمارند و آنها در اعماق قلب مردم جای دارند
.
وی در پايان يادآور شد : حيات گروهها
و احزابی که نگاه زمينی به مردم و حضور آنها دارند ، همواره در ابهام و ترديد است.