جايزه نوبل صلح برای فعال محيط زيست
دكتر وانگاری ماسائی از كنيا دريافت كننده جايزه
نوبل صلح سال ۲۰۰۴
- خانم ماسائی نخستين زن آفريقايی است
كه به دريافت اين جايزه نايل ميشود. وی
در آلمان و آمريكا تحصيل كرده و در سال ۱۹۷۱ نخستين زن از افريقای شمالی بود
كه درجه دكترا در يافت داشت. با اين همه ايشان به جای اينكه همچون يك
بيولوژيست به كار مشغول شود، خود را درگير فعاليت در زمينه حفظ محيط زيست كرد.
در سال ۷۷ ميلادی بود كه خانم ماسائي نهاد محيط زيست موسوم به جنبش كمربند
سبز با هدف گسترش جنگل های آفريقا را بنا نهاد. با اين انگيزه كه كنيايی های فقير را در امر رعايت مسائل
زيست محيطی به تامل وادارد، با اين استدلال كه اين خود به بهبود شرايط زندگی
شان كمك خواهد كرد. از آن زمان تا
كنون اين نهاد موفق شده كه ۳۰ ميليون اصله درخت بكارد و اين پيام را به بيش
از ۲۰ كشور ديگر آفريقايی منتقل سازد.
بی بی سی / در سوئد اعلام شده است که جايزه امسال صلح نوبل به
خانم وانگاری ماتائی، از فعالان محيط زيست در کشور کنيا اعطا شده است.
خانم
ماتائی که در حال حاضر معاون وزير زيست محيط کنيا است طرح بزرگی برای درختکاری را
در دست داشته است.
او
که دارای مدرک دکترا است، اولين زن از قاره آفريقا است که جايزه صلح نوبل را
دريافت می کند.
اين
دومين سال متوالی است که زنان برنده جايزه صلح نوبل می شوند. سال گذشته نيز خانم
شيرين عبادی از ايران اين جايزه را از آن خود کرد. خانم عبادی اولين زن مسلمان
برنده جايزه صلح نوبل بود.
وانگاری
ماتائی 27 سال قبل، زمانی که "جنبش کمربند سبز" کنيا را تاسيس کرد، شهرت
يافت. اين جنبش مسئوليت کاشتن 30 ميليون درخت جديد در قاره آفريقا را بر عهده
داشته است.
به
گفته ديويد بمفورد، خبرنگار بی بی سی، مبارزات خانم ماتائی نه فقط با صاحبان صنايع
بلکه با روحيه و جو مردسالارانه حاکم بر کشورش بوده است.
او
که 64 سال دارد، در ارتباط با فعاليت های زيست محيطی خود و مبارزه با جنگل زدايی
در آفريقا، چندين بار به زندان افتاده است.
رييس
کميته صلح نوبل خاطر نشان کرده است که اين اولين بار است که موضوع محيط زيست در
اعطای جايزه صلح نوبل مد نظر قرار می گيرد.
او
گفت اين موضوع، بخشی مهم و اساسی در تامين صلح است.
دكتر وانگاری ماسائی از كنيا دريافت كننده جايزه نوبل صلح سال ۲۰۰۴
دويچه وله: جايزه نوبل
صلح سال ۲۰۰۴ نيز مانند پارسال نصيب يك زن شد. امسال كميته نروژی نوبل خانم ماسائی
از كنيا را بعنوان گيرنده اين جايزه معرفی نمود.
واكنش خانم ماسائی هنگام آگاهی از انتخاب خود شورانگيز بود. او با شعف گفت كه بسيار خوشحال و
مفتخر است.
اين
گزينش از ميان ۱۴۴ فرد و ۵۰ سازمان صورت گرفته كه خود حد نصابی استثنايی است. رئيس
كميته صلح نوبل نروژ، آقای مجوس علت اين انتخاب توسط هيئت پنج نفره را چنين عنوان كرد:
”مبنای انتخاب های ما معمولا فعاليت در
زمينه های حقوق بشر، حق آزادی بيان و تلاش در راه دمكراسی بوده اند. اين بار ما
قدمی به جلو برداشته و موضوع تلاش در راه حفظ محيط زيست را نيز به زمينه گزينش مان
اضافه كرديم. اعتقاد ما اين است كه وجود محيطی سالم ضرورت تام در راه ايجاد دنيای
صلح آميز دارد. ”
خانم
ماسائی نخستين زن آفريقايی است كه به دريافت اين جايزه نايل ميشود. وی در آلمان و آمريكا تحصيل كرده و در سال ۱۹۷۱
نخستين زن از افريقای شمالی بود كه درجه دكترا در يافت داشت. با اين همه ايشان به
جای اينكه همچون يك بيولوژيست به كار مشغول شود، خود را درگير فعاليت در زمينه حفظ
محيط زيست كرد. در سال ۷۷ ميلادی بود كه خانم ماسائي نهاد محيط زيست موسوم به جنبش
كمربند سبز با هدف گسترش جنگل های آفريقا را بنا نهاد. با اين انگيزه كه كنيايی های فقير را در امر رعايت مسائل زيست
محيطی به تامل وادارد، با اين استدلال كه اين خود به بهبود شرايط زندگی شان كمك
خواهد كرد. از آن زمان تا كنون اين نهاد
موفق شده كه ۳۰ ميليون اصله درخت بكارد و اين پيام را به بيش از ۲۰ كشور ديگر
آفريقايی منتقل سازد.
خانم
ماسايی كه دررژيم استبدادی دانيل اراپ مويی بارها به خاطر اعتقادات و فعاليت های سياسی اش به زندان
افتاده، برای جنبش دمكراسی خواهی كنيا، شخصيتی مركزی به شمار ميايد. پس از
انتخابات سال ۲۰۰۲ خانم مازائی معاون وزير محيط زيست و جنگل كاری شد.
ناگفته
نماند كه خانم ماسائی دوازدهمين زنی است
كه از سال ۱۹۰۱ تا كنون جايزه نوبل دريافت كرده است.