تکرار

 

 

 

همه امروز را

کنار پنجره خميازه کشيده ام

پارکينگ تنها

شيشه هاي خيس

و درختاني که مي لرزند

 

ساعت ديواري خوابيده است

خسته از تکرار ممتد

و شمردن ثانيه هاي يکسان

و اعلام ساعت هاي يکسان

در روزهاي يکسان

 

ساعت ديواري خوابيده است

خسته از نگاه هاي تکراري

و سوال هاي تکراري

 

کسي انگار در سرم هاون مي کوبد

يا شايد زن همسايه

که يک آواز تکراري را

در آشپزخانه دوباره مي خواند

 

ساعت ديواري ساعت هاست

که خوابيده است

و من

ساعت هاست که مي بايست مي خوابيدم

مي خوابم

و دوباره

خواب هاي تکراري.

 

سينا حافظي – سيدني