محمد دادفر:

مدعی​العموم مديرمسوول روزنامه​ی کيهان را احضار کرده

و مستندات خبر را بخواهد

**سحرخيز:

تيتر يک روزنامه​ی کيهان با هدف دور ساختن افکار عمومی از لوايح رييس جمهور انتخاب شده است

**کیهان : طرح اجرايی خروج از حاکميت لو رفت

**مدير مسؤول روزنامه​ی کيهان:

با همان انگيزه​ای که رابط محفل پنهان از افشای خبر داشت آن را منتشر کرديم

**صفار هرندی، قائم​مقام مديرمسؤول کيهان: جايی نمی​خوابيم که آب زيرمان برود

مدعی​العموم بايد مديرمسوول روزنامه​ی کيهان را احضار و مستندات خبر امروز اين روزنامه را (طرح اجرايی خروج از حاکميت لو رفت) را از وی بخواهد.

محمد دادفر، عضو کمسيون اصل نود مجلس شورای اسلامی در گفت و گو با خبرنگار پارلمانی ايسنا با بيان مطلب در مورد خبر امروز کيهان مبنی بر «طرح اجرايی خروج از حاکيت لو رفت» با طرح اين سوال که آيا اين خبر صحت دارد يا خير؟ گفت:مدعی​العموم بايد مديرمسوول روزنامه​ی کيهان را احضار کند و مستندات اين خبر را از وی بخواهد.

دادفر افزود: اگر چنين خبری مستند باشد و چنين طرحی وجود داشته باشد و اگر طرح مضر شناخته شود کسانی که در آن دخيل هستند، تحت تعقيب قرار گيرند.

وی تصريح کرد: کيهان يا با استناد مطلبی را نوشته و يا غير مستند. اگر غير مستند است، مصداق تشويش اذهان عمومی است و بايد مورد رسيدگی قرار گيرد. ضمن آن​ که می​تواند مصداق افترا به افراد يا گروه​هايی باشد و اگر بتواند وجود چنين طرحی را اثبات کند و استنادات خود را ارايه کند که بايد کيهان رها (تبرئه) شود و کسانی که مورد نظر کيهان هستند مورد تعقيب قرار گيرند.

سحرخيز:

تيتر يک روزنامه​ی کيهان با هدف دور ساختن افکار عمومی از لوايح رييس جمهور انتخاب شده است

تيتر يک روزنامه​ی کيهان با هدف دور ساختن افکار عمومی از لوايح رييس جمهور که موضوع اصلی مطرح جامعه​ در سطح افکار عمومی است، انتخاب شده است.

عيسی سحرخيز،​ روزنامه​نگار و فعال سياسی در گفت​وگو با خبرنگار سياسی ايسنا درباره​ی تيتر يک روزنامه​ی کيهان امروز (​۸/۷/۸۱) گفت: آن​چه را که در کيهان مشاهده کردم، يا می​تواند سناريو و مسأله​ای از مبنا کذب باشد و يا اين که بر اساس يک سری شنود انجام شده و آن را به کسی مستند کردند. البته امکان دارد اين شنود يک بحث چند نفره باشد، امکان دارد آن​ها مبنای شنود را به فرد ديگری منتسب کرده و از آن طريق داستان پردازی خود را نوشته و به دنبال اهداف سياسی خاص می​گردند.

وی ادامه داد: آن​ها می​خواهند بحثی را که خاتمی با ارايه​ی دو لايحه​ مطرح کرده، تحت​الشعاع قرار داده و توجه افکار عمومی را از سمت يک مسأله​ی اصلی که در جامعه به راستی مطرح شده، به سمت يک مسأله​ی حاشيه​ای سوق دهد. بنابراين مبنای اين مطلب از اصل کذب و داستان سرايی بوده و يا اين که حرفی که آن​ هم حرفی کوچک از طريق شنودهای غير قانونی دريافت شده، بين دو يا چند نفر را با اين شاخ و برگ مطرح می​کنند. سحرخيز خاطرنشان ساخت: من از صحت و سقم چنين خبری و وجود اين جلسه بی​اطلاعم.

اين روزنامه​نگار و فعال سياسی تصريح کرد: اين موضوع دقيقا مانند بحث کميته​ی X است که آن بحث نيز در شرايط خاصی در جامعه مطرح شد تا با اين کار نظر افکار عمومی را به سمت ديگری منتقل کنند. الان هم اين کار با همان هدف و همان شکل در حال شکل​گيری است.

وی در پايان تاکيد کرد: هدف اين است که افکار عمومی را از موضوع اصلی که دو لايحه​ای خاتمی است، دور کرده و سوژه​ی جديدی را مطرح کنند، تا لوايح از توجه و تمرکز افراد و رسانه​های گروهی دور شود.

کیهان : طرح اجرايی خروج از حاکميت لو رفت

گزارشی که پيش روی داريد، بخشی از مباحث و مذاکراتی است که تهيه کنندگان و يا به بيان دقيق تر، مأموران اجرای پروژه خروج از حاکميت در محفل خصوصی و پنهان خود مطرح کرده اند. اين گزارش مستند را يکی از افراد مرتبط با محفل ياد شده که با نگرانی توأم با اضطراب خود را به کيهان رسانده بود در اختيار ما قرار داد. وی درباره انگيزه خود از اين افشاگری، به توطئه آميز بودن اين پروژه و هويت مشکوک برخی از افراد حاضر در محفل پنهان اشاره کرده و گفت: «اميدوارم اين اقدام، مورد رضای خدا و شادی روح شهدا باشد.»

آنچه در پی خواهد آمد، فقط بخشی از اين گزارش مستند است و کيهان در صورت لزوم، بخش های ديگری از آن را منتشر خواهد کرد.

بررسی بحث چگونگی و زمان خروج از حاکميت در محافل عناصر افراطی و سکولار ابعاد جدی تری به خود گرفته و برخی از اعضای اين جريان با خطرناک و ضدملی دانستن پيشنهادهای ارائه شده و تصميمات اتخاذ شده و بررسی پيشگيری از اين توطئه مشروح مباحث مذکور را فاش ساختند.

براساس اين گزارش حدود دو ماه پيش نزديک به ۲۰ نفر از عناصر افراطی حاضر در جبهه اصلاحات طی جلسه ای محفلی در محل ساختمان يکی از احزاب، برای نخستين بار بحث های جدی تری درباره خروج از حاکميت مطرح کرده و بيشتر آنان بر ضرورت توسل به اين «مکانيزم تهاجمی عليه نظام»! تأکيد کردند.

در اين محفل تاريکخانه ای پيشنهادی با اين مضمون از سوی يکی از چهره های تندرو مدعی مشارکت مطرح شد: «استعفای دستجمعی حداقل ۴هزار مديرعالی، ميانی و سطحی کشور در اعتراض به خفقان در يک روز معين». اين پيشنهاد با واکنش هايی در همين محفل مواجه شد. از جمله چند نفر از اعضای اين محفل پس از طرح پيشنهاد فوق تأکيد کردند آنها قادر به راضی کردن ۴هزار مدير و مسئول برای پيوستن به جريان خروج از حاکميت نخواهند بود، اما شخص پيشنهاددهنده تصريح کرد: بالاخره بعضی ها را با سياست، بعضی ها را با پست، بعضی ها را با پول (انگشت سبابه و شصت خود را به همين نشانه به هم ماليد) و بعضی ها را هم بالاخره با راه های ديگر راضی می کنيم.» وی بلافاصله در توضيح تطميع مالی گفت: منظورم اين است که واقعا بعضی از دوستان مان را به لحاظ مالی نرسيديم و شايد آنها از ما دلخور باشند!

در اين هنگام يکی از چهره های شاخص اين جريان با ساکت کردن هياهوی به وجود آمده اظهار داشت آقای... دارد جدی صحبت می کند، چون قرار شد اصولا بحث خروج را از شکل صرفا تهديد جناح مقابل خارج کنيم و بشود يک استراتژی و پروژه.

عضو ديگر محفل با قطع سخنان وی گفت: ما هم حاضريم، اما همين طوری که نمی شود تصميم گرفت تا چند هزار نفر از مسئولان و مديران در يک روز بروند کنار؛ بايد ببينيم واقعا چند نفر حاضرند با ما باشند يا اينکه اگر خارج شويم، اصولگرايان چه واکنشی نشان می دهند و...

شخص پيشنهاددهنده حرف های وی را قطع کرد و يادآور شد: آقايان دقت کنند، مطلب بنده فقط يک پيشنهاد بود، درباره تعداد لازم برای استعفا می توانيم بحث کنيم، چون بالاخره بايد تعداد خارج شوندگان زياد باشد تا اين پروژه مؤثر بيفتد، وگرنه اگر ده بيست نفر يا ۵۰ نفرمان برويم کنار، شايد آب از آب تکان نخورد. وی تعدادی اوراق چاپی را زير و رو کرد و افزود: البته مرکز خود ما يک نظرسنجی در رده مديران کرده و اکثر آنها موافق با خروجند!

کسی که پيش از وی صحبت می کرد در اين زمان گفت: اينکه گفتند موافقيم کافی نيست، مگر پارسال يادتان نيست مثلا می خواستيم آن کار جمعی را انجام دهيم، چند نفر آمدند؟ اکثرا زدند زير حرف شان. نظرسنجی هم اين طوری است، طرف می گويد من هم هستم، اما موقع اش که شده، گم می شود. من پيشنهاد می دهم فعلا روی عدد چند هزار کار نکنيم، بيائيم همين خودمان دويست سيصد نفر قول کتبی بدهيم که پای کار می ايستيم.

يکی ديگر از اعضای جنجالی محفل افراطيون با صدای بلند گفت: آيه يأس نخوان عزيز من! شما از همين حالا محافظه کاری می کنيد، وای به زمانی که بخواهيم استعفا و انصراف بدهيم. (دقايقی محفل به محل بگومگو تبديل شد).

شخص ديگری پس از ساکت شدن جو جلسه تاکيد کرد: پيشنهاد آقای ... به نظر من- وفکر می کنم به نظر اکثر دوستان- پيشنهاد خوبی است، حالا شايد نتوانيم ۴ هزار نفر جمع کنيم. اما قطعا تا هزار نفر را راحت می شود راضی کرد.

در آن تاريخ بحث ها حول و حوش تعداد مديرانی که حاضر به همراهی با پروژه خروج از حاکميت می شوند، چرخيد و موضوع قابل توجه ديگری مطرح نشد، اما سه هفته پيش و زمانی که نمايندگان مجلس در مرحله دوم تعطيلات تابستانی به سر می بردند، ۹ عضو همان محفل و سه عضو جديد، محفل ۱۲ نفره ای را در همان محل با هدف بررسی ابعاد ديگر اين پروژه- و به قول يکی از آنها- عملياتی کردن نظريه تشکيل دادند.

در نشست دوم همان عنصر پيشنهاد دهنده گفت؛ از جلسه پيش تا حالا، تحقيقاتی کرديم که معلوم می شود حداقل هزار مدير و مسئول - از رده فرماندار به بالا- را می توانيم راضی کنيم استعفا دهند- وی افزود: البته بعضی ها معتقدند نبايد در يک روز برويم کنار، چون واکنش احتمالی طرفداران نظام، شايد برق آسا و خردکننده باشد، برای همين پيشنهاد می شود روی خروج تدريجی، اما در عرض حداکثر يک هفته يا ده روز- کار شود.

عضو جديد جلسه پس از وی اظهار داشت: ... من نمی دانم چه مباحثی قبلا (جلسه شماره يک) داشتيد، اما معتقدم- البته با اجازه دوستان- اينقدر شتابزده نبايد پيش برويم. منظورم اين است که مثلا اگر می گوئيم هزار نفر آماده اند، خوب اسم و مشخصات و محل کارشان را هم ليست کنيم، با آنها نشست بگذاريم و همه حرف های مان را با آنها بزنيم. شايد به همين سادگی نباشد که فکر می کنيم.

شخص پيشنهاد دهنده توضيح داد: تا آخرش را فکر کرده ايم، همين چيزی که شما می گوئيد، در برنامه مان است. خودمان هم ازاول تاکيد کرديم شتابزده عمل نکنيم، وگرنه هنوز که نمی نشستيم اينجا، اينقدر مشورت کنيم.

در ادامه اين نشست محفلی يکی از اعضای شناخته شده و غيرجنجالی جريان موردنظر خطاب به ياران سياسی اش گفت: سوراخ دعا را گم نکنيم، برگرديم ببينيم اصلا برای چه بحث خروج را مطرح کرديم. مگر نمی خواستيم فشار بياوريم و امتياز بگيريم؟ اگر طوری کار کنيم که يا ما نمانيم يا امتياز دهنده، آن وقت چه کار مفيدی انجام داده ايم؟

ما که قرار نيست کودتای نظامی کنيم خدای نکرده، در واقع- آقايان دقت کنند- در واقع می خواهيم در داخل همين حکومت امتيازاتی بگيريم. (در اينجا عنصر افراطی و پيشنهاد دهنده اوليه می خواهد چيزی بگويد که با درخواست ديگران ساکت می شود) شخصی که صحبت می کرد ادامه داد: دوستان طوری صحبت نکنند که انگار قرار است کسی را بکشيم يا کشته شويم. من محافظه کار نيستم، همه شما هم می دانيد، اما می خواهم بگويم قرار است در داخل همين نظام قدرت نمايی کنيم تا ما را بيشتر تحويل بگيرند، حق و حقوق قانونی مان را بدهند، محدوديت ها را بردارند. مگر غير از اين است؟

پس از اظهارات وی تا دقايقی هيچ کس سخنی نگفت و افراد به صورت دو به دو به گفت و گو با يکديگر مشغول شدند.

دقايقی بعد يکی از اعضای اين محفل با اعلام اينکه «هرچه جمع تصميم بگيرد، بنده تابع ام» گفت: البته يک چيزی که خيلی بايد به آن توجه کنيم، برخورد رقيب است. من شنيدم بالاخره آنها هم- بعضی محافل شان- برای برخورد طراحی هايی کردند. حتی در يک مراسم سخنرانی عمومی، گفته شده بود، هر کس از حاکميت خارج شود، بايد تاوان محارب را پس بدهد. به نظر من اول بايد مدتی کار فرهنگی روی افکار عمومی بکنيم تا- چه می دانم- فردا نگويند اينها محارب هستند و بايد اعدام شوند.

پيشنهاد دهنده اين محفل در حالی که به حالت تمسخر می خنديد اظهار داشت: نمی دانم آقای... اين حرفها را از کجا آورده، ولی من به شما اطمينان می دهم- يعنی حاضرم ثابت کنم- که حداقل هزار نفر از مسئولان می روند کنار، مردم هم حمايت می کنند. درست است، من هم حرف آقای... را قبول دارم که نبايد کار به خشونت و خونريزی بکشد. اما مطمئن هستم اين پروژه، علمی و کاربردی است. حالا يک نفر در فلانجا هم چيزی بگويد، مهم که نيست.

شخص قبلی در پی اين اظهارات متذکر شد: اينکه می گويم افکار عمومی را روشن کنيم، چون دارم می بينم مردم به خاطر مشکلاتی که دارند، بعضی های شان- حالا البته کمترشان- ما را قبول ندارند، عده زيادی شان هم اصلا حال و حوصله اين بحث ها را ندارند. فقط می توانم قبول کنم که مردم شايد با ما لااقل مخالفت نکنند. منظورم اکثريت است والا...

يکی ديگر از حاضران محفل با قطع سخنان وی دوبار گفت «احسنت»، و سپس اظهار داشت: اين بحث را بايد جدی بگيريم، چون قرار نيست فقط يک حرکت حزبی بکنيم. بايد روی مردم حساب باز کنيم. فشار آوردن به اينها (نظام) که کار ما چند نفر نيست، زود تمام می شود و قضيه می خوابد، بايد بتوانيم مردم را هم بکشيم تو صحنه!

اگرچه بخش هايی از مباحث مطرح شده در اين دو محفل را نمی توان منتشر ساخت، اما از مجموع گفت و گوهای افراطيون- و به ويژه آنجايی که چند نفر در اظهاراتشان از عبارات «نظام جديد»، «فضای جديد» و «نظام تازه» برای ترسيم وضعيت کشور بعد از خروج آنها و امتياز گرفتن به کار برده اند- می توان فهميد که اين جماعت خائن - و البته ساده لوح- برای تحقق آرزوی کودکانه و ضدملی خود، بين خوف و رجاء قرار گرفته اند! از يک سو کليد زدن پروژه «فشار آوردن- امتياز گرفتن» در قالب خروج از حاکميت را برای تنفس در روياهای قدرت طلبانه و ثروت اندوزانه خود ضروری می دانند و از سوی ديگر نسبت به همراهی يا مخالفت نکردن مردم با تحرکات آنها و يا برخورد سهمگين نظام و ياران وفادار امام و رهبری دچار ترديد و تشويش هستند

مدير مسؤول روزنامه​ی کيهان:

با همان انگيزه​ای که رابط محفل پنهان از افشای خبر داشت آن را منتشر کرديم

حسين شريعتمداری گفت: از مدت​ها قبل شواهد و قراين نشان می​داد که پروژه​ی خروج از حاکميت يک توطئه عليه نظام است.

مدير مسؤول روزنامه​ی کيهان که درباره​ی خبر درج شده در اين روزنامه به سؤال خبرنگار سياسی خبرگزاری دانشجويان ايران پاسخ می​گفت، افزود: سخن خروج از حاکميت، قطعا اعلام مشروع نبودن حاکميت است و با توجه به اين اظهاراتی که گاه و بی​گاه، چه در نوشته​ها و چه در مصاحبه​ها، اين افراد داشته​اند، طبيعی است که مقصود آن​ها يعنی مرحله​ی بعدی آن​ها خروج بر حاکميت است.

وی افزود: از طرفی ديگر، برخی از مقامات آمريکايی هم از قبل بر روی اين نکته هم تاکيد داشتند. بنابراين ترديد جدی و منطقی پديد آمده بود. بعد از اين​که اين گزارش به دست ما رسيد، آن ترديدها را تقويت می​کرد و نشان می​داد که قطعا توطئه​ای در ميان است. بنابراين ما اين گزارش را که مستند هم هست با همان انگيزه​ای که رابط اين محفل پنهان از افشای آن داشت، منتشر کرديم.

وی تصريح کرد: تصور اوليه​ی خود رابط هم اين بوده که اين محفل و مباحث، عمدتا يک حرکت معمولی و اقدام سياسی است ولی بعدا متوجه می​شود که ماجرا فراتر از اين است و با مطالبی که در آن​جا می​شنود، ترديدی نمی​کند که نوعی توطئه است و با يک احساس مسووليت و در حالتی از اضطراب که در خبر اشاره شده، گزارش را در اختيار ما قرار داد و ما هم اقدام به انتشار آن کرديم.

صفار هرندی، قائم​مقام مديرمسؤول کيهان: جايی نمی​خوابيم که آب زيرمان برود

قايم مقام مدير مسؤول روزنامه​ی کيهان، با مطلوب خواندن طرح مطالبی مانند تيتر يک امروز اين روزنامه با عنوان "طرح اجرای خروج از حاکميت لو رفت" گفت: جايی نمی​خوابيم که زيرمان آب برود.

حسين صفار هرندی، در گفت​وگو با خبرنگار سياسی ايسنا، درباره​ی هدف اين روزنامه از درج مطلب مذکور گفت: کار روزنامه​نگاری همين است؛ تيتر کيهان هم طرح يک موضوعی است که از نظر ما مهم و اساسی است.

وی درباره​ی فعاليت در چنين قالبی گفت: قالب خاصی نيست؛ به گمان من، کشف يک واقعيت و حقيقت و در ميان گذاشتن آن با مرم، شأن ابتدايی هر روزنامه​نگاری است.

وی در پاسخ به اين پرسش که آيا به رسالت​تان درست عمل کرده​ايد، گفت: بله؛ اگر اين نگاه را نداشته باشيم و عملا کاری را انجام دهيم که احساس کنيم وظيفه​ی​مان نيست، يا بايد جنون داشته باشيم و يا دلايل ديگری را بايد جست​وجو کرد؛ هرکسی وقتی کاری را انجام می​دهد، با اين نگاه که کار خوبی است، دست به انجام آن می​زند. ما روی سالم بودن انگيزه و هدف از درج اين مطلب، طبيعی است که به نتيجه​ی قطعی رسيده باشيم.

صفار هرندی، هم​چنين گفت: ما قراين و شواهدی داشته​ايم که مطلب درج شده را تأييد می​کرده؛ حتی مقدم بر آن، برداشت​های تحليلی به ما کمک می​کند تا وقتی اين خبر به ما می​رسد، صحت آن محرز شود؛ بنابراين فقط به اتکای مطلبی که يک نفر گفته، اين کار صورت نگرفته است؛ ضمن اين که فردی که در اين ماجرا دخيل است، برای ما اطمينان بخش است و روشن است ما جايی نمی​خوابيم که آب زيرمان برود.