اعتراض انجمن صنفی روزنامه​نگاران

به ترکيب جديد هيات منصفه مطبوعات

اعتراض «انجمن نويسندگان کودک و نوجوان» به کتاب​های جديد فارسی دبستان

انجمن صنفی روزنامه​نگاران ايران با انتشار بيانيه​ای اعتراض خود را به ترکيب جديد هيات منصفه مطبوعات ابراز داشت.

به گزارش گروه دريافت خبر، خبرگزاری دانشجويان ايران(ايسنا)، در اين بيانيه آمده​ است:

بی​ترديد ناامنی شغلی امروز مهمترين دغدغه​ی روزنامه​نگاران کشور است. از يک سو توقيف​های پياپی مطبوعات و طرح اتهام​هايی از سوی برخی دستگاه​های حکومتی عليه مطبوعات و روزنامه​نگاران ، باعث شده​است از افق آينده حرفه​ای بسياری از همکاران روزنامه​نگار تيره و تار نمايد و از سوی ديگر نيز چشم​اندازی که ضمانت​های لازم را درآينده برای تامين شغلی در اين حرفه به دست دهد ، ملاحظه نمی​شود.

اين بيانيه با اشاره به اين​که اعلام اسامی اعضای جديد هيات منصفه مطبوعات در روزهای گذشته، بار ديگر نارضايتی جامعه روزنامه​نگاران کشور را برانگيخته​است، می​افزايد: هيات منصفه​ای که علی القاعده بايد وجدان عمومی جامعه و افکار عمومی را نمايندگی کند آيا هم اکنون معنا يافته است؟ اين پاسخ مطلقا مثبت نيست. در اين صورت آيا مقصود اصلی خبرگان قانون اساسی برای حضور و داوری هيات منصفه در محاکم مطبوعاتی و سياسی (اصل ۱۶۸) نقض نشده است؟

انجمن صنفی روزنامه​نگاران ايران با رجوع به سوابق داوری هيات منصفه در دوره قبلی فعاليت که هم اکنون نيز بسياری از افراد دوره قبل ابقا شده​اند ، و نيز با توجه به گرايش​های سياسی اکثريت مطلق منتخبان هيات منصفه، نسبت به اين گزينش شديدا معترض است و چنين انتخابی را به هيچ وجه در جهت تأمين منافع روزنامه​نگاران ارزيابی نمی​کند گو اين که برخی از منتخبان ، مواضع صريحی را عليه بخشی از مطبوعات و جامعه روزنامه​نگاران کشور در برهه​های مختلف زمانی اتخاذ و اعلام داشته​اند که اين نيز خود دليلی بر عدم بی​طرفی آنان در داوری نسبت به اتهام​های اين بخش از مطبوعات است.

در ادامه اين بيانيه آمده است: کيفيت گزينش هيات منصفه در اين دوره و نيز دوره قبل به خوبی نشان​گر آن است که قانون مصوب مجلس پنجم از پتانسيل مطلوبی برای اين مهم برخوردار نيست و متاسفيم از اين که تلاش​های مجلس ششم نيز برای تغيير اين قانون ناکارآمد تاکنون به دلايل ناموجه ، درآمد و شد بين شورای نگهبان و مجلس معطل مانده است.

بار ديگر متذکر می​شويم که قانون اساسی به عنوان ميثاق ملی بر ضرورت پاسداشت آزادی بيان در جامعه تاکيد ورزيده ، دريغ است که با اين وجود ، ايجاد محدوديت​های روز افزون برای روزنامه​نگاران به روندی جاری نزد برخی نهادها تبديل شده و هشدارها و انذارها هم برای جلوگيری از اين روند تا کنون سودی نبخشيده است.

اعتراض «انجمن نويسندگان کودک و نوجوان» به کتاب​های جديد فارسی دبستان

انجمن نويسندگان کودک و نوجوان، با صدور نامه​ای سرگشاده، به تضييع حقوق نويسندگان و شاعران در کتاب​های فارسی جديد دبستان ازجمله درج آثارشان در اين کتاب​ها به​صورت تغييريافته و با حذف نام آنان از پای آثارشان اعتراض کرد.

به گزارش خبرگزاری دانشجويان ايران (ايسنا)، در اين نامه​ی سرگشاده که به​مناسبت بازگشايی مدرسه​ها و در آستانه​ی روز جهانی کودک، خطاب به مرتضی حاجی وزير آموزش و پرورش نوشته شده است، با اشاره به لزوم شناخت و احترام به مخاطبان، آمده است: متاسفانه امروزه تصميم​ها درباره​ی اين نسل، بدون مشارکت لازم و احترام کافی به خواست آنان و در جمع​های محدود و بسته گرفته می​شود. گويی، هدف نظام آموزشی ما، بيشتر بر ارايه​ی مفاهيمی ثابت و کليشه​ای به دانش آموزان و انتظار حفظ کردن آن متمرکز است. اين در حالی است که آنان به مدد رسانه​های نوين ارتباطی، در دريايی از اطلاعات شناورند؛ بی​آن که برای شنا کردن در چنين دريايی مهيا شده باشند.

اين نامه می​افزايد: در نظام آموزشی ما "پرسش" که گام اول پيشرفت است، منزلت شايسته​ای ندارد و تلاش​ها معطوف به پرورش حافظه​ی دانش آموزان است. محور تکيه​گاه اين تلاش​ها نيز تنها کتاب​های درسی است که در بهترين شکل، کتاب​هايی در کنار کتاب​های ديگر هستند.

دانش آموزی که در چنين نظامی تحصيل کند، انسان جست​وجوگری که برای دست يافتن به پاسخ پرسش​های خود به پژوهش روی آورد و به کتاب​های ديگری جز کتاب​های درسی​اش مراجعه کند، نخواهد بود.

همچنين در بخش ديگری از اين نامه آمده است: در نظام آموزشی ما اگرچه شعار مطالعه و کتابخوانی داده می​شود، اما آنچه در عمل شاهديم، توجه بيش از اندازه به کتاب​های درسی و بی​توجهی به مطالعه​ی غيردرسی است. چنان به نظر می​رسد که دانش​آموز در تمام دوره​های تحصيلی خود، مشغول سوادآموزی است و از آن فراتر نمی​رود و از سواد و توانايی خواندن برای کشف رازهای بزرگ و وارد شدن به دنيای شگفت کتاب​ها بهره​ای نمی​گيرد.

اين نامه می​افزايد: برای گذر از مرحله​ی سوادآموزی، توجه به کتاب​های غيردرسی و کتابخوانی، اهميتی ويژه دارد؛ اما بايد توجه داشته باشيم که توسعه​ی کتابخوانی با روش​های مقتدرانه و تصميم​گيری از مرکزی واحد برای همه​ی دانش آموزان ايران راه​گشا نيست. به​علاوه، زمينه​ی انحصار و رانت​خواری را نيز در پی می​آورد. بهتر است در مدرسه​ها به روی کتاب​های غيردرسی باز شود؛ امر نظارت بر انتخاب کتاب، از مرکزی واحد در وزارت آموزش و پرورش به مدرسه​ها واگذار شود و زمينه​ی تهيه​ی​ کتاب توسط دانش آموزان فراهم آيد.

در اين نامه همچنين با اشاره به تغيير کتاب​های فارسی دبستان، آمده است: متاسفانه در نمونه​های آزمايشی اين کتاب​ها، تضييع حقوق نويسندگان و شاعرانی را شاهديم که از آثارشان در اين کتاب​ها به​صورت تغييريافته و با حذف نام آنان از پای آثارشان استفاده شده است. همچنين در پايان کتاب فارسی، کتاب​هايی برای مطالعه​ی غيردرسی معرفی شده​اند که انتخاب آن​ها فاقد روشی شفاف و مناسب بوده است.