گفتگوی صدای آلمان با فرج سركوهی ، نويسنده و روزنامه نگار

كنگره جهانی قلم و مسئله نويسندگان ايرانی در بند

صدای آلمان: آقای فرج سركوهی شما به عنوان يكی از نمايندگان انجمن قلم آلمان در كنگره جهانی انجمن قلم شركت داشتيد. لطفا برای شنوندگان ما شرح بدهيد كه در آنجا در رابطه با ايران چه گذشت؟

فرج سركوهی : شصت و هشتمين كنگره جهانی انجمن قلم بين الملل در اوريد Ohrid امسال در مقدونيه برگزار شد، می دانيد كه انجمن قلم شعبى در همه دنيا دارد و هر سال يك كنگره برگزار می كنند تا گزارش سالانه شان را بررسی كنند و سياستگزاری های سال آينده را مشخص كنند و همچنين البته برنامه های مختلف فرهنگی هست كه امسال برنامه فرهنگی تحت عنوان “آزادی مرز و مرزهای آزادی” و يكی هم “آينده زبان و زبان آينده” بود. در ارتباط با ايران، همانطور كه می دانيد، انجمن قلم بين المللی دارای كميته هاى مختلف است، از جمله كميته حمايت از نويسندگان زندانی و حمايت از نويسندگان در تبعيد، كميته صلح، كميته زنان و كميته های مختلف. در كميته حمايت ازنويسندگان زندانی دو قطعنامه در مورد ايران مطرح و بعد هم در مجمع عمومی به اتفاق آرا تصويب شد. در قطعنامه اول اعتراض شده بود به سانسور، اعتراض شده بود به قانون مطبوعات. انجمن قلم خواستار لغو سانسور و اصلاح قانون مطبوعات شده بود به نحوی كه با اعلاميه حقوق بشر و سازمان ها ی وابسته به آن تطبيق پيدا بكند. بعد خواستار آزادی نويسندگان و روزنامه نگاران زندانی شده بود، از جمله البته با نام آقای عمادالدين باقی، آقای اكبر گنجی، خانم شيرين عبادی، كه محروم شده بود از وكالت، و آقای مسعود بهنود، كه دوباره احضار شده بود به دادگاه، و همچنين همه كسانى كه زندانی بودند و زندانی شدند بخاطر نوشته هايشان و بعد در مورد آقای سيامك پورزند كه در قطعنامه اول دو پاراگراف بسيار مفصل آمده بود، يكی اينكه خواستار آزادی بدون قيد و شرط او شده بود و دوم اينكه تحميل مصاحبه های اجباری را بر او محكوم كرده بود و بعد هم احضارها و دستگيری هايی را كه بر مبنای اين مصاحبه های تحميلی واجباری برای آقای سيامك پورزند شده بود، آنها را انجمن قلم محكوم كرد. شما می دانيد كه سيامك پورزند به عنوان عضو افتخاری انجمن قلم آلمان انتخاب شده. كيس ) case مورد( سيامك پورزند را به عنوان يك كيس به اصطلاح آكتوآل )aktuell روزآمد( همه شعب انجمن قلم دنبال می كنند. در قطعنامه اول همچنين انجمن قلم بين المللی خواستار آن شده بود كه هيئتی از طرف انجمن قلم بين المللی برای رسيدگی به پرونده قتل های زنجيره ای كه در مورد محمد مختاری، محمد جعفر پوينده و آقای پورحلقه ای به ايران اعزام شود، چون كه پرونده از طرف انجمن قلم بين المللی خاتمه نيافته است و بايد مشخص بشود كه چه كسانی دستور قتل ها را داده اند. در قطعنامه دوم كه قطعنامه ويژه ای بود برای آقای ناصر زرافشان، به دليل اينكه ناصر زرافشان وكيل پرونده قتل های زنجيره ای هستند و اين پرونده قتل های زنجيره ای در مورد نويسندگان است و همه ما می دانيم كه آقای زرافشان به اين دليل دستگير شده كه سعی می كرد ازبه اصطلاح مختوم شدن پرونده جلوگيری بكند و بنابراين انجمن قلم بين الملل اولا خواستار آزادی بی قيد و شرط آقای زرافشان شده و بعد هم همه شعبات انجمن قلم بين المللی به اتفاق آرا تصويب كردند كه امسال در مورد همه نويسندگان و روزنامه نويسان زندانی ايران و بويژه در مورد آقای سيامك پورزند و در مورد آقای زرافشان يك كمپين )campaign فعاليت، مبارزه( بين المللی سازمان بدهند.

صدای آلمان: اين كمپين يا فعاليت بين المللی چه می تواند باشد؟

فرج سركوهی : به معنی اين هست كه همه شعب انجمن قلم در سراسر دنيا درمطبوعات و در رسانه ها مسئله را مطرح خواهند كرد، به معنی اين هست كه سمينارها و كنفرانس های مختلفی برگزار خواهد شد و انجمن های قلم مختلف و مخصوصا در اروپا كه انجمن های قلم توانايی ها و نفوذ بيشتری روی دولت ها دارند، آنها به مجلس ها ، احزاب و به دولت های اروپايی مراجعه خواهند كرد و همچنين به اتحاديه اروپا، تا آنها در اين مورد دخالت بكنند. اتحاديه اروپا يك برنامه هايی را در دست اقدام دارد در اين زمينه كه احتمالا تا هفته آينده اجرا خواهد شد. ما اميدواريم كه اين كمپين بين المللی كه حالا ديگر از طرف همه شعب انجمن دنبال می شود ، بتواند موثر باشد و سيامك پورزند و ناصر زرافشان و بقيه نويسندگان و روزنامه نويسان زندانی آزاد شوند. اين دو قطعنامه ای بود كه بويژه در مورد ايران تصويب شد.

صدای آلمان: با تشكر از شما آقاى سركوهی از اينكه وقتتان را در اختيار صدای آلمان قرار داديد