اريک رولو:

تيم بوش می خواهد نقشه خاورميانه را تغيير دهد

به نظر بوش، آمريکا تسلط تقريبا کاملى برکل منطقه خاورميانه دارد. اما دوکشور ​تسليم نمى​شوند: عراق وايران .

روزنامه ايران

«اريک رولو« سفير سابق فرانسه در ترکيه وروزنامه​نگار ​متخصص ​امور خاورميانه ديدگاههاى خود را در مورد استراتژى جناح بازها که ​اکنون ايالات متحده را رهبرى مى​کند و جنگ عليه عراق را تدارک مى بيند ​با «اومانيته«، (روزنامه کمونيستهاى فرانسه) درميان گذاشت. وى شديدا ​در مورد پيامدهاى جبران​ناپذير تجاوز به عراق هشدار داد.

«اريک رولو« سفير سابق فرانسه در ​ترکيه ​وروزنامه​نگار متخصص امور خاورميانه ديدگاههاى خود را در مورد استراتژى جناح ​بازها که اکنون ايالات متحده را رهبرى مى​کند و جنگ عليه عراق را ​تدارک ​مى بيند با »اومانيته«، (روزنامهکمونيستهاى فرانسه) درميان ​گذاشت. ​وى شديدا در مورد پيامدهاى جبران​ناپذير تجاوز به عراق هشدار داد. ​تجاوزى که هدف آن تغيير مجدد نقشه منطقه خاورميانه و جهان با ​هدف ​تامين هژمونى و رهبرى ايالات متحده است و مى خواهد منطقى را تا نهايت ​ادامه دهد که آغازگر آن بوش پسر و اطرافيانش نيستند! وى با ارائه تحليلى درمورد سياست آمريکا در منطقه گفت: آمريکاييها تصميم گرفته بودند که قبل از حمله عراق به کويت در سالهاى ۱۹۸۹۱۹۹۰ از ​شر صدام حسين خلاص شوند. قبل از آن، در دوران جنگ با ايران، ​آمريکايى​ها متحد صدام بودند. ما اکنون به استناد خود منابع آمريکايى ​مى​دانيم ​که سازمانسيا منابعى را در بغداد در اختيار داشت و بطور ​منظم ​عکسهاى ماهواره​اى را که ازايران گرفته مى​شد، در اختيار عراق قرار مى داد تا ​به پيروزى اش در جنگ کمک کند. عراق جنگ با ايران را نه فقط با چراغ ​سبز آمريکاييها، بلکه با تشويق غرب آغاز کرد. رولو سپس ضمن اشاره به ​خود بزرگ​بينى صدام ،​تبليغات اسرائيلى ها در مورد تهديدهايى که وى ​انجام مى داد ونگرانى آمريکا افزود: به نظر من، جورج بوش پدر از ​همان ​زمان تصميم به سرنگونى صدام​حسين داشت. وى توانست اتحادى از ۵۳کشور عليه عراق به وجود آورد، با اين تعهد مشخص که عمليات به خروج نيروهاى عراق از کويت محدود خواهد بود. دراين ميان، واشنگتن به اين نتيجه رسيد ​که سرنگونى صدام، اقدامى خطرناک است. سعودى​ها هرچند دشمن صدام ​بودند به آمريکاييها گفتند: شما اگر حکومت آلترناتيوى با قدرت ​همين ​ديکتاتور فعلى نداشته باشيد، عراق در بحران فرو خواهد رفت. تجزيه عراق با وجود شيعيان در يک سو، کردها در سوى ديگر تمام منطقه را بى​ثبات خواهد کرد. آمريکايى ها ارتش عراق را نابود کردند اما به گارد ملى صدام وحکومت ​او آسيب نرساندند. پس از آنکه شيعيان وکردها را به شورش دعوت کردند، ​به صدام اجازه دادند با استفاده از هلى​کوپتر اين شورش را که ​۷۵درصد ​خاک عراق را در برگرفته بود، سرکوب کند. آمريکاييها نمى​خواستند صدام نه ​در جريان يک شورش خلقى که تحت کنترل آنان نيست ونه توسط نظاميانى ​که در خدمت آنان نيستند، سرنگون شود. آنان به همين مقدار که ​صدام ​را تضعيف وفلج کنند، اکتفا کردند.

سفير سابق فرانسه در ترکيه و تونس سپس گفت: امروز همچون ديروز، ​آمريکا مى​خواهد به جنگ عراق برود. اما شرايط تغيير يافته است. ​دستگاه ​رهبرى وهمکاران بوش پسر با دستگاه دولت بوش پدر تفاوت بسيار دارد. بوش ​پسر باگروهى به قدرت رسيده که بخاطر انديشه​هاى جنگ​طلبانه واعتقاد به يک آمريکاى نظامى​گرا وبرترى​جو شهرت دارند. بوش تحت تاثيرآنان است، ​ضمن آنکه نه موقعيت ونه تجربه بين​المللى پدر خود را دارد. بوش پسر ​هيچگاه پايش را هم درخاورميانه بجز اسرائيل نگذاشته است، آن هم دورانى که ​در حمايت از شارون که آن زمان در اپوزيسيون بود به منطقه آمده بود. ​البته

برنامه هاى بازهاى آمريکايى مى تواند براى سياستمدار ​جاه طلبى ​که مى​خواهد نامش را در تاريخ کشورش ثبت کند، مرگ آور باشد. به نظر بوش، آمريکا تسلط تقريبا کاملى برکل منطقه خاورميانه دارد. اما دوکشور ​تسليم نمى​شوند: عراق وايران . رولو افزود: آمريکاييها تصور مى کنند اگر ​بتوانند اين دوکشور را به هرطريق خنثى کنند، تسلط شان برمنطقه کامل خواهد ​بود. اين تسلط هم​اکنون برمنطقه بالکان، برآسياى مرکزى وقفقاز در نتيجه ​جنگ کوزوو و افغانستان به برکت استقرار يک سلسله پايگاههاى نظامى ​حاصل شده است . به نظر وى ، ادغام عراق در منطقه تحت نفوذ آمريکا ​اين ​حسن اضافى را نيز خواهد داشت که دومين منبع جهانى نفت را نيز تحت ​تسلط واشنگتن قرار خواهد داد واز اهميت عربستان سعودى خواهد کاست؛ ​کشورى که معلوم شده متحدى چندان قابل اتکا نيست وحکومت آن تحت نفوذ ​اسلامى راديکال و ضدآمريکايى است. وى اضافه کرد: گفته مى​شود که تيم بوش ​مى خواهد نقشه منطقه خاورميانه را به کلى تغيير دهد؛ منطقه​اى که درآن ​هيچ يک از دولتها به جز اسرائيل مورداعتماد آمريکا نيستند. وقتى رامسفلد ​اعلام مى کند، اسرائيل يک قدرت اشغالگر در منطقه فلسطينى ها نيست، او ​نه ​تنها موضوع تشکيل دولت آينده فلسطينى را زير سوال مى برد، بلکه ​موجوديت بسيارى از کشورهاى عرب را که حاضر به پذيرش انضمام ساحل ​اردن ​به اسرائيل نيستند نيز تهديد مى​کند. رولو تاکيد کرد: نخستين ​قربانى ​، پادشاهى اردن خواهد بود که از نظر آريل شارون بايد به دولت ​جايگزين فلسطينى تبديل شود. در اين ميان اروپايى ها بايد از پيامدهاى ​حمله ​و حضور نظامى آمريکا در منطقه نگران باشند. نه فقط از آن رو که ​اين ​حمله منطقه خاورميانه را در بحران فرو خواهد برد، بلکه بدان جهت که در ​بهترين حالت آنان موقعيت اقتصادى وتجارى خود را در عراق از دست خواهند داد. آمريکاييها يقينا تمام قراردادهاى سودآورى را که بايد ​براى ​بازسازى زيرساختهاى ويران شده اين کشور ثروتمند انجام شود، به ​خود ​اختصاص خواهند داد. ضمن آنکه به جز لطماتى که به چين وروسيه وارد خواهد ​شد، اين کشورها مورد تهديد پايگاههاى آمريکايى قرار خواهند گرفت ​که ​در مرزهاى آنان استقرار مى​يابد. مخالفت آنان با حضور آمريکا در ​عراق ​از اينجا ناشى مى​شود. اما بوش مى خواهد لااقل آنها را در شوراى ​امنيت خنثى کند و در برابر به آنان اجازه دهد که در چچن و ​اويغور ​مخالفان مسلمان خود را سرکوب کنند. طرفداران جنگ در ايالت متحده يقين دارند که مخالفت اروپاييها، روسهاوچينى​ها به محض سرنگونى صدام ​پايان ​خواهد يافت و »تمام جهان ازجمله جهان عرب براى آمريکا کف خواهند زد«. ​بازهاى آمريکا به اين ملاحظات ژئوپولتيک استدلالهاى سياست داخلى را نيز اضافه مى​کنند. فتح عراق، به نظر آنان، اجازه مى​دهد که شکست ​بوش ​در افغانستان و در دستگيرى بن​لادن يا ملاعمر فراموش شود ​ودرنتيجه، ​وى خواهد توانست در انتخابات مجلس که در ماه ​نوامبر ​برگزار ​مى​شود وهمچنين در انتخابات رياست​جمهورى دوسال آينده پيروز شود. رولو در پايان مصاحبه خود با روزنامه اومانيته گفت: اگر مخالفت با جنگ در داخل آمريکا و در سراسر جهان مقاومت​ناپذير ​شود، بوش که به هرحال يک سياستمدار است، ناگزير خواهد شد که بطور موقت از تجاوز به عراق صرفنظر کند. اما براى چه مدت؟ آيا بوش در فرداى ​يازدهم سپتامبر اعلام نکرده بود که جنگ عليه تروريسم چندين سال ادامه ​خواهد داشت؟