ورجاوند:

نبايد اجازه داد عده​ای برای تثبيت قدرت خود،

از دين استفاده ابزاری کنند

دنيای امروز بطور کامل در جهت دور گشتن از حکومتهای مذهبی حرکت می​کند و جوامعی که خود را از اين ساختار و حرکت دور نگاه داشته​اند پديده مذهب در آن جوامع ابعاد تلطيف کننده و انسان ساز خود را تقويت ساخته است.

نبايد اجازه داد عده​ای برای تثبيت قدرت خود از دين، استفاده ابزاری کنند و بر افرادی که اجازه​ی اين سوء استفاده را نمی​دهند، برچسب مرتد بزنند.

دکتر ورجاوند،​ پژوهشگر و استاد دانشگاه در گفت​وگو با خبرنگار سياسی ايسنا با بيان اين مطلب افزود: از دير هنگام زمانی که با پديده​ی فرهنگ و تمدن بشری برخورد می​کنيم پديده​ی دين وجود داشته و تحولات و دگرگونيهايی يافته و سرانجام به مرحله​ای رسيده که ما با اديان يکتاپرسی برخورد می​کنيم. مساله دين يکی از مهمترين ارکان ساختار فرهنگی تمام جوامع بشری با نگرش​های خاص خود بوده است. بنابراين شما جامعه​ای را نمی​يابيد که فرهنگ آن جامعه با پديده​ی مذهب درگير نبوده و بخش قابل ملاحظه​ای از جوامع به پديده​ی مذهب نگريسته نباشند.

وی ادامه داد: مذهب در طول زمان، عوارض و مسائل خاص خود را داشته است، يعنی تا زمانی که در تمام نقاط دنيا پديده مذهب به عنوان يک پديده​ی ارتباط دهنده​ی بين فرد و در عين حال تلطيف کننده روابط اجتماعی بوده و با ايجاد برخی ضوابط در قالب اين اديان، ضوابطی که از سوی جامعه پذيرفته شده بوده و نيازی به جريانی به نام حکومت نبوده که بخواهد موجبات به اجرا درآوردن آن را در چارچوب ضوابط و قوانين و در نتيجه متولی گری به مرحله​ی اجرا در بياورد، توانسته عامل بسيار تاثيرگذاری در جوامع باشد، اما به طور کلی در طول زمان در هر سرزمينی که کسانی به نام دين، حکومت را در اختيار گرفتند همواره مساله ساز بوده و معنويت و روح عرفانی دين به مقدار بسيار زيادی از موقعيت والای خود نزول کرده است زيرا که مردم خود را در قبال ارتباط قلبی با مبدائی که مورد حرمتشان بوده و هست نديده و کسانی را می​بينند که در چارچوب اعتقادات مربوط به جامعه ضوابطی را با فشار در جهت تثبيت موقعيت دنيای خود تحميل می​کنند.

ورجاوند، تصريح کرد: بنابراين در طول زمان شاهد هستيم روزگاری در دنيای غرب کليسا حاکميت مطلق داشت و فجايعی در طول آن دوران به وقوع پيوست. بنابراين تمام کسانی که اعتقاد دارند پديده​ی دين می​تواند به عنوان يک وجدان آگاه در جامعه نقش موثری داشته و بتواند به جامعه از بعد معنوی توانايی دهد و نقشی را بر عهده گيرد که جامعه در ناخودآگاه خود احساس کند بايد بدور از تجاوز به ديگران و در خدمت آنها و در جهت ياری رساندن و دور گشتن از پليدی​ها گام برداشته و زندگی کنند، توجه داشته باشند که اين امر ميسر نمی​شود مگر اينکه جامعه گروهی را در کسوت يک روحانی زرتشتی، يهودی، عيسوی و يا مسلمان متولی اعمال حاکميت نبيند. زيرا هرگاه چنين پديده​ای بوجود آمده جز مقاطعی خاص به جای اينکه شاهد رشد و شکوفايی و عمق بخشيدن به پديده​ی مذهب در جامعه بوده و افراد آن جامعه را به هم نزديکتر و در صفا و صلح و تسامح ببينيم، شاهد اين هستيم که بخش قابل ملاحظه​ای از جامعه به موضع​گيری پرداخته و در نتيجه حاکمانی که می​خواهند به نام دين حکومت کنند به اعمال خشونت می​پردازند، که اين امر موجب می​شود که در جامعه حالت ​گريز بوجود آيد.

اين استاد دانشگاه و پژوهشگر ادامه داد: دنيای امروز بطور کامل در جهت دور گشتن از حکومتهای مذهبی حرکت می​کند و جوامعی که خود را از اين ساختار و حرکت دور نگاه داشته​اند پديده مذهب در آن جوامع ابعاد تلطيف کننده و انسان ساز خود را تقويت ساخته است.

وی تاکيد کرد: بنابراين تمام کسانی که معتقدند نبايد گروهی به نام دين در جامعه حکومت کنند بيش از آنکه که در فکر موضع​گيری در مقابل حکومتگران باشند، نگران حفظ اصالت و معنويت و ارزشهای والای دين هستند و می​خواهند پديده​ی دين در جامعه در شرايطی حضور داشته باشد که کسی بدور از هر نوع هراس و تنها در پيوند با خدا و اعتقادات مذهبی خود بتواند احساس مطبوعی داشته باشد و خود را انسانی والاتر و نزديکتر به خدا احساس کند و همچنين احساس کند که می​تواند در چارچوب يک زندگی معنوی با توانمندی ادامه​ی حيات دهد تا هم در اين دنيا احساس آرامش کند و هم در جهان واپسين روحش را در آرامش کامل ببيند. پس نبايد اجازه داد کسانی که می​خواهند به نام دين تثبيت موقعيت و قدرت کنند، بتوانند بر کسانی که اعتقاد دارند که نبايد دين به عنوان ابزار حکومت در آيد مارک دين گريز بودن را بزنند. بسياری از کسانی که در اين راستا حرکت می​کنند معتقد به اين اصل هستند که بايد ترتيبی داد که جامعه بتواند بيش از پيش در شرايط خاص امروز جهان با معنويت دين آشنايی بيشتری پيدا کند، زيرا حاصل اين مساله می​تواند دنيا را از بسياری از پليدی​ها دور نگه دارد.

ورجاوند، گفت: بطور عمده کسانی که می​کوشند دين حکومتی بوجود آورند، تصور می​کنند از اين طريق می​توانند که قدرت سلطه گرانه حکومتی خود را بهتر تثبيت کنند و بلافاصله بر کسانی که سخنانی خارج از ديدگاه و منافع آنها می​گويند، انگ​های مختلفی وارد می​سازند که اين امر خطر بسيار بزرگی را به دنبال دارد. به ويژه در جامعه​ی امروز اين مساله می تواند بسيار فاجعه​آميز باشد که همه​ی آنچه را که يک حکومت دينی انجام می​دهد و نارسائی​هايی را که به وجود می​آورد از چشم آن حکومت دينی می​بينند و لطمه​ی بزرگ آن متوجه پديده​ی دين می​شود و حالت دين گريزی را در جامعه بوجود می​آورد . اين پديده​ای است که به عنوان يک واقعيت می​تواند جامعه را از بعد معنوی به مقدار زياد دور کند. بنابراين کسانی که آگاهانه اين کار را می​کنند بايد در آينده پاسخگو باشند و آن کسانی که ناآگاهانه بر مبنای خلوص نيت و اعتقادات متعصبانه در قبال اين مساله به تلاش می​پردازند بايد تعمق بيشتری داشته باشند تا بدانند جامعه​ای می​تواند در چارچوب يک حرکت انسان ساز و در پيوند با معنويت الهی حرکت کند که اين جامعه خود را در يک فضای باز و آزاد احساس کند.

وی ادامه داد: به دليل مشکلات مختلفی که در جوامع مختلف از جمله جامعه ايران وجود دارد و ما روز به روز با بسياری از نابسامانی​ها و معضلات مواجه هستيم کسانی نبايد با نام حکومت دينی اين تصور و ذهنيت را در جامعه بوجود آورند که تمام نارسائی​ها به دليل حکومت دينی است. اگر در يک جامعه​ای آزادی لازم فراهم آمد و گروهی نظير آنچه که الان در کشور به عنوان يک شورا وجود دارند، نگفتند که دين داری انسانها بايد برای ما ثابت شود و ما ۱۲ نفر بايد برايمان محقق شود که اين انسان اصول دين را رعايت می​کند و ...، چنين ساختاری می​تواند شرايط بحرانی را بوجود آورد. اگر در يک جامعه​ی باز و آزاد کسانی که بر روی مسائل مذهبی تکيه و تاکيد دارند و نکات مختلف را برای جامعه بازگو می​کنند، ولی به گونه​ای ديگر مساله​ای است که ما در کشور شاهد آن هستيم و همانطور که گفتم شمار زيادی از کسانی که در جامعه​ی ايران نگران اوضاع هستند، به اين دليل است که استنباط آنها از دين اين است که دين می​تواند جامعه را از بسياری از نادرستی​ها دور بدارد، اما به شرط اينکه جامعه احساس کند که در پذيرش و انجام تکليف زير فشار ساختاری نيست که او آن ساختار را به عنوان ساختار حاکمانی بداند که دين را به عنوان ابزار حکومت برای تثبيت موقعيت خود برگزيدند.