ميزگرد" بررسی وضعيت سياسی دانشگاه​ها"

سياسی​راد: به دانشجويان اجازه​ انتقاد دهيم

مجيد فراهانی: بازگشت به روحيات ناب جريان دانشجويی و نزديک شدن به مردم، راه برون​رفت از انفعال سياسی دانشگاههاست

دکتر احمدی​نژاد: ردپای جريانهای افراطی در دانشگاهها ديده می​شود

 

سياسی​راد: به دانشجويان اجازه​ انتقاد دهيم

 علت اصلی رکود دانشگاه در گفتمان​های انفعال​زاست. يعنی تا جايی که نظرات در چارچوب آرای برخی باشد مشکلی نيست اما به محض خروج از اين چارچوب، نگاه، متفاوت می​شود.

به گزارش خبرنگار ايسنا، شمس​الدين سياسی​راد، عضو سابق دفتر تحکيم وحدت و از اعضای جبهه مشارکت ايران اسلامی در ميزگرد بررسی وضعيت سياسی دانشگاه​ها که صبح امروز در محل خبرگزاری دانشجويان ايران برگزار شد، افزود: انفعال به معنی فعل​پذيری و از دست دادن استقلال در فعاليت​های سياسی و ابزار و وسيله​ای برای پيشبرد جريانات سياسی بيرون از دانشگاه است؛ زيرا بی​تفاوتی سياسی معلول و محصول فعل​پذيری سياسی و از دست دادن استقلال سياسی است.

وی با بيان اينکه اگر انفعال سياسی دانشگاه را بپذيريم بايد برای يافتن دلايل آن به گذشته بازگرديم، ادامه داد: به​طور مشخص گفتمان انفعال​زايی در اوايل انقلاب و به تدريج در دهه​ی ۶۰ به وجود آمد و اين گفتمان، نوعی نگاه خاص به جامعه و فعاليت سياسی مردم داشت که تلاش شد اين نوع نگاه تثبيت شود و به​طور مشخص با مقاومت و مواجه جدی امام(ره) اين گفتمان در آن سال​ها توفيقی بدست نياورد.

سياسی راد افزود: بنده به خوبی به ياد دارم که قرائتی از اسلام و انقلاب ، ورود دانشجويان به عرصه​ی سياسی را زير سوال می​برد و فعاليت دانشجويان را به اذن ولايت امر يا نماينده​ی ايشان می​دانست و به اين دليل، معتقد به انحصار فعاليت سياسی در دست روحانيت بود.

اين عضو سابق دفتر تحکيم وحدت، علت اصلی رکود دانشگاه را در گفتمان انفعال​زا دانست و گفت: گفتمان​هايی وجود دارد که دانشجويان را با نگاه توپوليستی و بدون رای می​داند و تا آن​جايی را برمی​تابد که در چارچوب نظرش باشد و به محض خروج از اين چارچوب، با نگاه خشن و امنيتی، جريان را از صحنه خارج می​کند.

سياسی​راد ادامه داد: رابطه​ی يک​سويه و مکانيکی و دخالت جريانات خارج از دانشگاه با استفاده از ابزار برای در خدمت گرفتن جريان دانشجويی هم در دهه​ی ۶۰ و هم در دهه​ی ۷۰ از سوی بخش​هايی از جريان سياسی به​ويژه از سوی قسمتهايی از حاکميت مطرح می​شد.

وی تقسيم​بندی احزاب به قدرت​طلب و غير قدرت​طلب را نادرست دانست و گفت: هيچ حزب سياسی برای تعارف و نمايش قدرت تشکيل نمی​شود بلکه تشکيل حزب برای حفظ و تداوم قدرت است . مشکل از جايی آغاز می​شود که ما به عنوان رقيب احزاب از ابزار در اختيار استفاده کرده و سعی کنيم محيط دانشگاه را از تعامل با حزب رقيب، دور نگه داريم. اين مشکل وجود دارد و بايد برای آن چاره​ای انديشيد. بعد از پيروزی جنبش اصلاحات و خاتمی در دوم خرداد که به اتکای حمايت​ها و فعاليت​های نسل جوان حاصل شد، دانشگاه​ها در مظان اتهامات شديد قرار گرفتند که اوج آن باعث سرخوردگی و ياس می​شود.

به اعتقاد سياسی​راد، جريان سياسی که به دليل نوع نگاه خود، اميدی به حضور فعال در دانشگاه ندارد با سرکوب، فضايی را ايجاد کرد که تا مدت​ها تلخی مسايل سياسی برای دانشجويان باقی ماند.

سياسی​راد تصريح کرد: بايد اجازه دهيم دانشجويان به صورت درون​زا، نه از بيرون و توصيه​ای فعاليت کنند و وارد تمام عرصه​ها شوند. بايد اجازه داد دانشجويان تمام عرصه​های فکری و نظری را با اجازه پرسش​گری و نقادی طی کنند.

اين عضو سابق دفتر تحکيم وحدت گفت: امروز متاسفانه ما با نسلی مواجه هستيم که به دليل عدم برنامه​ريزی و رفتارهای خاصی که انجام گرفته، دچار اغتشاش هويتی شده است . دانشگاه و دانشجويان با دو جريان بين​المللی دموکراتيزه شدن و جهانی شدن مواجه هستند. اين انفعال، محصول ايجاد تفاوت بين (دين آزادی) و (ايران اسلام) و (حق تکليف) است. جوانان با ورود هويت جديد که در غرب شکل گرفته، امروز بی سپر و دفاع در برابر آن قرار گرفته​اند.

سياسی​راد يادآور شد: ما بايد در نوع نگاه خود به مسايل، تجديد نظر کرده و به دانشجويان به عنوان نخبگان اجازه​ی انتقاد دهيم.

وی در پايان ابراز عقيده کرد:​ تا زمانيکه قدرت به صورت عادلانه توزيع نشود، امکان توزيع عادلانه​ی ثروت وجود ندارد. توزيع عادلانه​ی ثروت و قدرت محصول توسعه​ی سياسی و چرخش قدرت است. بنابراين معتقدم اولويت اول اصلاحات، توزيع قدرت است.

 

مجيد فراهانی: بازگشت به روحيات ناب جريان دانشجويی و نزديک شدن به مردم، راه برون​رفت از انفعال سياسی دانشگاههاست

 بالا رفتن هزينه فعاليت سياسی در دانشگاه يکی از علل انفعال سياسی دانشگاههاست.

مجيد فراهانی، عضو سابق دفتر تحکيم وحدت و عضو شورای مرکزی جبهه​ی مشارکت ايران اسلامی در ميزگرد بررسی وضعيت سياسی دانشگاه​ها که صبح امروز در محل خبرگزاری دانشجويان ايران برگزار شد، افزود: در سالهای اخير شاهد پديده​ی نويی در دانشگاه​ها هستيم و آن پديده، ورود نسل جديد به دانشگاه است. اين نسل با پارادايم مشخص و متفاوت از گذشته وارد دانشگاه شده و نسل سوم و ... ناميده می​شود.

اين نسل نسبت به گذشته نوعی تفاوت نگرش دارد. در اين راستا بايد اين نسل را شناخت، قبول کرد و برنامه​ريزی برای آنها در اين راستا صورت گيرد.

وی با بيان اينکه جريان و جنبش دانشجويی به سمت بازنگری عملکرد خود رفته است، گفت: اين نسل ويژگيهای خاص و جديدی دارد، از جمله اينکه مستقل انتخاب کرده و به ميراث گذشته به ديده​ی شک و ترديد نگاه می​کند و گاها نيز کاملا خردورزانه و با ديد نقادانه نسبت به تمام مسايل می​نگرد . البته اين نسل با دسته بندی جوانان معترض در کشورهای انقلابی با ساختار ايدئولوژيک تفاوت دارد.

اين عضو شورای مرکزی جبهه​ی مشارکت ايران اسلامی، خاطر نشان ساخت: اين نسل از دادن هزينه​های هنگفت سياسی جلوگيری می​کند و در اين راستا به سمت فعاليت صنفی و علمی در دانشگاه می​رود. در حقيقت هدف اصلی دانشگاه ، توليد علم و توسعه سياسی و همه جانبه است.

فراهانی، فعاليت صرف سياسی در دانشگاه را نشان​گر نوعی بيماری سياسی دانست و افزود: در کشورهای توسعه يافته به دانشگاه با ديد رشد علمی و کمک کننده به حل مشکلات نگريسته می​شود و فعاليت سياسی در حاشيه قرار دارد. اما جنبش دانشجويی در کشورهای بدون اين خصوصيت، زمانی رخ خواهد داد که در رابطه فعاليت​های حزبی مطبوعاتی مشکل وجود داشته باشد.

اين عضو سابق دفتر تحکيم وحدت در عين حال تصريح کرد: مساله اساسی اين است که پارادايم​های جريان دانشجويی، صرفا سياسی نيست اگرچه ما در دانشگاه شاهد رکود سياسی هستيم اما از لحاظ علمی با رشد مواجهيم.

فراهانی، ادامه داد: در حقيقت بروز ناهنجاری​ها و کاهش اميد به آينده به دليل برخی انسدادها، باعث فرار مغزها و مهاجرت نخبگان به خارج از کشور شده است.

وی درباره علل بروز و ظهور رکود فعاليت سياسی در دانشگاه گفت: اولين علت، بالا رفتن هزينه فعاليت سياسی در دانشگاه است . ما گاهی شاهد برخوردهای امنيتی - اطلاعاتی ، احضارها و ... بوديم که اين کار باعث بالا رفتن هزينه فعاليت سياسی در دانشگاه شده که نمونه​ی اين مطلب حادثه کوی دانشگاه تهران و تبريز است که طبيعتا اثرات ناهنجاری را در سطح افکار عمومی دانشجويی داشته است .

وی ادامه داد: دومين دليل، دخالت​های نابجا در تشکلات دانشجويی از سوی نهادهای غيردانشجويی است. در حال حاضر تنها انجمن​ها دارای مشکل نيستند بلکه امروز بسيج و ساير تشکلات دانشجويی نيز مشکل دارند.

فراهانی تصريح کرد: دليل ديگر رکود و انفعال سياسی دانشجويان، افت فضای تئوری​زايی و توليد فکر و انديشه دردانشگاه است.

اين عضو شورای مرکزی جبهه​ی مشارکت، يادآور شد: وضعيت جامعه نيز در اين رابطه بسيار دارای اهميت است دانشگاه تافته​ی جدا بافته از جامعه نيست. خطر اصلی به واسطه​ی عوامل ياد شده متوجه کل و اصل حاکميت و نظام دينی می​شود.

اين عضو سابق دفتر تحکيم وحدت، راه​های برون رفت از انفعال و رکود سياسی را اينگونه عنوان کرد: يکی از مهم​ترين راه حلها برای بردن رفت از اين فضا، بازگشت به روحيات ناب جريان دانشجويی و نزديک شدن به مردم و فاصله نگرفتن از تفکرات مردمی است. مساله بعد، کمک به نهادينه ساختن توسعه سياسی و جامعه​ی مدنی درون دانشگاه است. راهکار ديگر، مشارکت پذيری در نحوه​ی اداره​ی دانشگاه​ها، دولتی نکردن مديريت دانشگاه و تاکيد بر استقلال دانشگاه از دولت و حاکميت و همچنين بازگشت به رويکرد تئوريک جنبش دانشجويی و دوری گزيدن از فضای عمل گرايی صرف در دانشگاه و بازگشت به انديشه دانشجويی است.

فراهانی در پايان اظهار داشت: دفاع از رويکرد حل مسالمت آميز و مردم سالارانه در مقابل دخالت​های مختلف در تشکلات دانشجويی - که مشکلات زيادی را بوجود آورده - نيز يکی ديگر از راه​های برون رفت از انفعال کنونی است.

 

دکتر احمدی​نژاد: ردپای جريانهای افراطی در دانشگاهها ديده می​شود

دکتر احمدی​نژاد گفت: امروز در دانشگاه​ها ردپای جريانهايی مشاهده می​شود که با افراط گرايی و طرح شعارهای تحريک​کننده در جهت ايجاد بحران و دست​يابی به اهداف خود حرکت می​کنند.

به گزارش خبرگزاری دانشجويان ايران، اين عضو جمعيت ايثار گران انقلاب اسلامی و عضو سابق دفتر تحکيم وحدت که در ميزگردی که با عنوان " بررسی وضعيت سياسی دانشگاهها " در خبرگزاری دانشجويان ايران برگزار شد سخن می​گفت، ادامه داد: اين گروه​ها که در پی حاکميت مجدد درگيری و تنش در دانشگاه​ها هستند هيچ​گاه به اهداف خود نمی​رسند.

مدرس دانشگاه علم و صنعت با اشاره به اين​که در يک دوره دانشجويان ما طرفدار گفتمان​های عدالت​طلبانه بودند، گفت: مشاهده​ی اين امر که طراحان گفتمان​های عدالت​طلبانه خود در پی ثروت​اندوزی هستند، زمينه​ی سرخوردگی دانشجويان در اين عرصه را به وجود آورد.

وی ابراز عقيده کرد: در حال حاضر وضعيت دانشگاه​ها به نحوی است که خود سيستم مديريتی اين بخش در کنار شعارهايی که در دفاع از آزادی مطرح می​کند کوچک​ترين انتقادی را نمی​پذيرد و با کميته​های انضباطی به جان منتقدان می​افتد؛ البته اين مبحث به دانشجويان منحصر نيست و برخورد با شخصيت​های علمی و استادان نيز بر همين اصل استوار است.

عضو سابق دفتر تحکيم وحدت در ادامه به نوع تعاملی که بايد بين احزاب و تشکل​های دانشجويی برقرار باشد پرداخت و اظهار داشت: ما نمی​گوييم دانشجو از فلان حزب، حمايت نکند. دانشجو می​تواند به حمايت از حزب مورد نظر خود بپردازد اما در اين حالت، ديگر نمی​توان نام جنبش دانشجويی را برای آن انتخاب کرد و تشکل مذکور شاخه​ی سياسی حزب مورد نظر به شمار می​آيد.

وی با بيان اين​که فعاليت سياسی تشکل​های دانشگاهی نيازمند منابع مالی است گفت:​بايد ترتيبی اتخاذ شود تا اين منابع از طريق دانشگاه تامين شوند و تشکل مورد نظر نيازمند استفاده از منابع احزاب بيرون نباشد.

احمدی​نژاد با تاکيد بر اين​که هدف شکل​گيری انقلاب اسلامی ايران،​ حاکميت يک گفتمان جديد در عرصه​ی جهانی بود گفت: يک دسته از احزاب ما خواهان پيروی از شيوه​های غربی هستند ولی ما بايد بر اساس هدف اصلی انقلاب و جمهوری اسلامی که ايجاد طرح نو در نظام گفتمان جهانی است عمل کنيم، چرا که هيچ​کس حاضر نبود به خاطر پيروی از شيوه​های غربی، به انقلاب دست بزند و هزينه بپردازد.

وی در ادامه به تعريف واژه​ی انفعال سياسی پرداخت و اظهار داشت: معنی اصلی انفعال، تاثيرپذيری و رفتار عکس​العملی است اما کسانی وجود دارند که با منظورهای ديگر اين واژه را مورد استفاده قرار می​دهند.

و بی​تفاوتی نسبت به مسائل سياسی را از آن برداشت می​کنند.

احمدی​نژاد ادامه داد: البته بعضی از افراد، منظورهای ديگری دارند و به واسطه​ی آن که پاسخ​های مناسبی برای تحريکات ايجاد شده به وسيله​ی خود نمی​بينند از آن مفهوم انفعال را برداشت می​کنند.

وی با بيان اين​که گفته​های اين افراد در صورتی که به مفهوم عکس​العمل​نداشتن دانشگاه در برابر انفعالات بيرونی باشد درست است، افزود: به عقيده​ی من اين نوع رويکرد دانشگاه​ها بسيار مبارک است و به معنای انفعال و رکود حرکت​های دانشگاهی نيست بلکه دورانی برای بازسازی اين جنبش است که امری لازم به شمار می​آيد.

عضو هيات علمی دانشگاه علم و صنعت با اشاره به اين​که فعاليت احزاب قدرت​طلب در اوايل انقلاب، زمينه​ی روی آوردن برخی از دانشگاهيان به خانه​های تيمی و انجام حرکت​های تروريستی را به وجود آوردند گفت:​امروز هم احزاب قدرت​طلب در تعامل خود با اقشار دانشگاهی تا زمانی که آن​ها در نشست اين​گونه احزاب حضور يابند و شعارهای آن​ها را بگويند، آنها را سياسی می​دانند و با فاصله​گرفتن جامعه​ی دانشگاهی از اين​گونه حرکت​ها آن​ها را غيرسياسی قلمداد می​کنند.

وی نقد و مخالفت مستقيم با نظام حاکم در دوران طاغوت را از ويژگی​های بارز جنبش دانشجويی آن زمان برشمرد و گفت: امروز در جامعه​ی ما نظام اسلامی حاکم است و از اين رو نمی​توان انتظار داشت که جنبش دانشجويی ما همان رويکرد گذشته را دنبال کند.

عضو سابق دفتر تحکيم وحدت افزود: اگرچه در بعضی دوران​ها با ورود جريان​های نفوذی به درون جنبش دانشجويی، زمينه​ی ايجاد آن رويکرد ايجاد شد اما خاصيت جريان​های دانشجويی موجب شد تا آن غفلتها کنار برود.

وی از آنچه آن را دخالت​های بی​جای مديريت آموزشی کشور می​ناميد به عنوان يکی از عوامل مختل کننده​ی فعاليت دانشگاهی نام برد و اظهار داشت: متاسفانه در طول دوران مديريتی دکتر معين، ميزان اين دخالت​ها به حد اعلا رسيده است که در اين​جا بايد توجه داشته باشيم که حمايت​های نظام مديريتی از يک تشکل در مقابل تشکل ديگر زمينه​ی مختل شدن فعاليت​های دانشجويی را فراهم می​آورد.

احمدی​نژاد از بی​تفاوتی برخی مديران دانشگاهی نسبت به مفاسد موجود در دانشگاه​ها به عنوان يکی ديگر از مسائل تاسف​برانگيز اين محيط علمی نام برد و گفت: در حالی که آمارهای شرم​آوری درباره​ی بعضی از خوابگاهها وجود دارد ،مديريتهاتی دانشگاهی ما به دنبال فعاليت​های سياسی و حزبی حرکت می​کنند.

وی با تاکيد بر اين​که جريان​های دانشگاهی ما نوعا ظرفيت حضور و شرکت در فعاليت​های سياسی را ندارند گفت: به لحاظ ويژگی​های دانشجويان و آرمان​گرايی موجود در اين قشر، فعاليت​های سياسی آن​ها به دعوا تبديل می​شود و از آن​جا که از ظرفيت و سابقه​ی شرکت در فعاليت​های سياسی بی​بهره هستند، ورود آن​ها به اين عرصه، درگيری و ياس را بر اين محيط حاکم می​کند.

عضو جمعيت ايثارگران انقلاب اسلامی تصريح کرد: در اين​جا احزاب بايد دانشگاه​ها را رها کنند و به اين امر توجه نکنند که چون هزينه​ی فعاليت سياسی در جامعه بالاست بايد به سمت دانشگاه برويم؛ بهتر است در صورتی که حزبی خواهان هزينه کردن فعاليت برای خود است، خودش وارد عمل شود.

وی با تاکيد بر لزوم کناره​گيری وزارت علوم از فعاليت​های سياسی گفت: اگر مولفه​ی مذکور در کنار کناره​گيری احزاب از فعاليت در دانشگاه​ها اتفاق بيفتد تمام مشکلات اين محيط علمی برطرف و با از بين رفتن رکود، نشاط مجددا بر اين محيط حاکم می​شود.

انتهای پيام