اسرائيل يا عراق؛ کدام خطرناک​ترند؟

کشور و مردم عراق را در جنگى ظالمانه مى​خواهند در هم بکوبند, به اين بهانه که دولت عراق خطرى بالقوه براى مللل همجوار محسوب مى​شود؛ اما دولت نژادپرست اسرائيل را که جنگى اشغالگرانه, بغايت ظالمانه و نابرابر را عليه ملت فلسطين برپا کرده, و با کشتار جمعى ​ى سيستماتيکِ مردم بى دفاع سرزمين​هاى اشغالى, به فجايع جنگى و جنايت عليه بشريت مشغول است, در خور هيچگونه تنبيه و مجازاتى نمى​دانند.

شهاب برهان

آمريکا, بزرگترين توليد کنندۀ سلاح​هاى کشتار همگانى, مى​خواهد کشور عراق را به اتهام توليدسلاح​هاى کشتار همگانى, با سلاح​هاى کشتار همگانى درهم بکوبد.

آمريکا و متحدين​اش به بهانۀ آن که عراق با زدادخانه​اش بالقوه صلح و امنيت در منطقه را تهديدمى​کند, صلح و امنيت در منطقه را نقدًا با تدارک جنگى تجاوزکارانه و جهانخوارانه به خطر مى​اندازند.

دولت عراق را ملزم مى​دانند که درهاى کشور را بر روى بازرسان سازمان ملل بگشايد و به خلع سلاح تن دهد؛ ولىلى در همان حال, دولت اسرائيل را که بزرگترين زرادخانۀ تسليحات کشتار همگانى را در خاورميانه ايجاد کرده و مجهز به بمب اتمى و موشک​هاى دروبرد است, نه تنها مشمول اين​گونه بازرسى​ها نمى​کنند, بلکه مورد حمايت همه جانبه قرار مى​دهند.

کشور و مردم عراق را در جنگى ظالمانه مى​خواهند در هم بکوبند, به اين بهانه که دولت عراق خطرى بالقوه براى مللل همجوار محسوب مى​شود؛ اما دولت نژادپرست اسرائيل را که جنگى اشغالگرانه, بغايت ظالمانه و نابرابر را عليه ملت فلسطين برپا کرده, و با کشتار جمعى ​ى سيستماتيکِ مردم بى دفاع سرزمين​هاى اشغالى, به فجايع جنگى و جنايت عليه بشريت مشغول است, در خور هيچگونه تنبيه و مجازاتى نمى​دانند.

آمريکا مى​خواهد کشور و مردم عراق را در جنگى توسعه طلبانه در هم بکوبد, به اين بهانه که دولت عراق دولتى ياغى است و به تصميمات و قطعنامه​هاى سازمان ملل گردن نمى​نهد. و اين در حالىلى است که جورج بوش در کمال وقاحت و با صداى بلند در برابر رسانه​هاى بين المللى فرياد مى​زند که سازمان ملل بايد از تصميم آمريکا براى جنگ با عراق تبعيت کند, وگرنه آمريکا به تنهائى اين کار را خواهدکرد! و باز, اين تهديدات براى درهم کوبيدن عراق در صورت عدم تبعيت از سازمان ملل, در حالىلى اوج مى​گيرد, که دولت شارون, با پشتگرمى به دولت بوش, قطعنامۀ اخير شوراى امنيت سازمان ملل مبنى بر عقب کشيدن فورى ارتش اسرائيل از اقامتگاه ياسر عرفات را بکلى نشنيده مى​گيرد و با ياغيگرى در برابر سازمان ملل, راه خود را مى​رود.

آيا خطر اسرائيل براى منطقه, نسيه​تر و کمتر از عراق است؟

آيا اسرائيل کم​تر از عراق زرادخانۀ سلاح​هاى کشتار جمعى دارد؟ آيا بمب اتمى​ى موجودِ اسرائيل, از بمب اتمى​ى هنوز ناموجودِ عراق کم خطر تر است؟

آيا آنچه دولت اسرائيل بر سر مردم فلسطين مى​آورد, از آنچه ممکن است روزى دولت عراق بر سر همسايگان​اش بياورد, قابل تحمل​تر و موجه​تر است؟

آيا دولت نژادپرست اسرائيل با ارتکاب به فجايع جنگى, کشتار همگانى, شکنجۀ سيستماتيک, ويران کردن خانه و کاشانه و از هم پاسيدن زندگى مردم؛ با اِعمال حکومت نظامى بر سرزمين فلسطينيان, منع رفت و آمد و محروم کردن کودکان از تحصيل و بيماران و مجروحين از معالجه و مداوا؛ محاصرۀ اقتصادى و جلوگيرى از کارکردن نان آوران خانواده​ها, و فجايعى از اين دست, بيش تر از دولت عراق, حقوق بشر را رعايت مى​کند؟

آيا دولت تجاوزکار و نژادپرست اسرائيل کم​تر از دولت​ عراق, محور شرارت است؟

آيا آريل شارون, با آن سابقۀ قتل عام صبرا و شتيلا, و با اين نسل کشى جنون آساى ضد بشرى که در برابر چشمان جهانيان به راه انداخته است, کم​تر از ميلازوويچ, مرتکب جنايت عليه بشريت شده و کم​تر از او مستحق محاکمه شدن و تقاص پس دادن است؟

آيا خودِ آمريکا با سلاح​هاى کشتار جمعى​اش؛ با جنگ​​افروزى​ها و کشتارهاى انبوه​اش؛ با حرص جهانخوارى​اش؛ با تحميل محاصره​هاى اقتصادى​اش؛ با گردنکشى​اش در برابر سازمان ملل متحد, کم​تر از عراق, صلح و امنيت, حق حاکميت ملى, حقوق بشر, و موازين بين المللى را تهديد مى​کند؟

آيا کسى باور مى​کند که آمريکا و همدستان اروپائى​اش که در جنگ اول با عراق, آن کشور را به ويرانى کامل کشيدند؛ به کشتار وسيع مردم بى دفاع پرداختند؛ و با محاصرۀ اقتصادى, به هولناک​ترين کشتار جمعى​ى تدريجى کودکان و گرسنگان پرداختند؛ با جنگى که در تدارک آن اند, آزادى و حقوق بشر و رفاه را به مردم عراق به ارمغان خواهندبرد؟!

آيا واقعًا اين جنگ برسر تأمين صلح, نابودى سلاح​هاى کشتار جمعى؛ تضمين حق حاکميت ملى و امنيت کشورهاى خاورميانه و پاسدارى از حقوق بشر است که تدارک ديده مى شود؟ کافى است رفتار آمريکا, انگلستان و ديگر کشورهاى اروپائى با دولت اسرائيل مورد توجه قرار گيرد تا جواب اين پرسش داده شود.

جنگ, برسر جهانگشائى و تسلط بر چاه​هاى نفت و گذرگاه​هاى نفت و گاز است. هر چيز ديگرى در اين ميان, دستاويز و بهانه است. اختلافات اروپائيان با آمريکا هم در اين زمينه, نه بر سر فاجعه بار بودن و جنايت آفرينى و کشتار جمعى مردم عراق و عواقب جنگ بر زندگى ميليون​ها انسان, بلکه برسر سهم اروپا از اين کشورگشائى​ها و سلطه​گرى​هاست. آن​ها براى سهيم شدن در اين جنگ غارتگرانه است که مى​خواهند جلو يکه تازى آمرکا را بگيرند. اين که مى​گويند اگر جنگ زير نظر سازمان ملل صورت بگيرد آنوقت اروپا هيچ ايرادى به آن ندارد و آمريکارا همراهى خواهدکرد, اثبات همين مدعاست.