آنگلا مرکل، صدراعظم آلمان روز پنج شنبه یازدهم تیرماه (2 ژوئیه) در سخنانی حوادث ایران، را مشابه برخورد اشتازی پلیس مخفی آلمان شرقی در دوران تسلط کمونیست ها در این کشور توصیف کرد.
خانم مرکل که در پارلمان آلمان صحبت می کرد، گفت: به خوبی بیاد دارم که قبل از فروپاشی دیوار برلین در آلمان شرقی، بسیار مهم بود که مردم در سراسر جهان بدانند که تا چه حد زندانی در زندان های حکومت اشتازی وجود دارد.
صدراعظم آلمان همچنین گفت : مقامات ایران به ویژه در عصر ارتباطات مدرن باید بدانند که ما از تمامی توانمان استفاده خواهیم کرد تا به کسانی که در جریان ناآرامی اخیر در ایران دستگیر شده اند ، این اطمینان را بدهیم که آنها را فراموش نکرده ایم.

افکار عمومی نيز به هيچ وجه مواضع اعلام شده از سوي بازداشت شدگان در تلويزيون را نپذيرفته و کمترين اعتمادی به مسايل مطرح شده ندارند. شورای فعالان ملی – مذهبی ضمن تاکيد بر بی ارزش بودن مسايل و اتهامات پذيرفته شده در اعترافات تلويزيونی خاطر نشان می سازد ،اصرار بر ادامه روش های نخ نمای گذشته نه تنها با موازين قانونی ،دينی و حقوق بشری در تعارض جدی است بلکه بر بحران مشروعيت فعلی نيز خواهد افزود.همچنين اين شورا نگرانی خود را نسبت به سلامت افراد بازداشت شده اعلام می دارد .

آن چیزی که ملت ما را به خلاف آنان و علیرغم سخت‌ترین رویدادها زنده نگه داشت امید بود، زیرا آفت این راهپیمایی هزاران ساله ناامیدی است. مردم ما می‌توانستند با بدبینی و ناامیدی حوادثی شبیه به آنچه را که در جریان انتخابات گذشته با آن روبرو شدیم پیش‌بینی کنند و به صحنه نیایند. آیا آنان اشتباه کردند که به این پیش‌بینی‌ها اعتنا نکردند؟ نه! آنان به مقتضای روح امیدی که هسته درونی هویت ملی ما را شکل داده و ما را در طول هزاره‌ها زنده نگه‌ داشته است چنین کردند. به‌ویژه با جوانان می‌گویم که اگر می‌خواهید ایرانی باقی بمانید از شعله امید در سینه‌های خود محافظت کنید، زیرا امید بذر هویت ماست؛ بذری که با نخستین باران شروع به روییدن می‌کند و جان هرکسی را که هنوز ایرانی باقیمانده است، در هر کجای جهان که بیتوته کرده باشد به اهتزاز در می‌آورد، تا از نو خود را در سرنوشت این خاک شریک بداند.

مادران! حس مادری مان ما را به دادخواهی از خون فرزندانمان و خواست آزادی فرزندان دربندمان واداشته است. از همه شما دعوت می کنيم با حضورتان در گوشه و کنار پارک های مذکور به اين حرکت خودجوش مادرانه بپيونديد. اعتراض تان را نسبت به مسئولان با سکوت؛ و همبستگی تان را با مادران عزادار و مردم حق طلب با آمدن تان نشان دهيد.

ساعت نزديك ۱۲ بود كه ليست جديدی را كه شامل ۴ برك A۴ بود آوردند. همه به سمت ليست ها يورش برده تا بتوانند اسامی را بخوانند. يكی فرياد می زد ليست ها را بالا بزنيد تا همه بتوانند بخوانند همه تحمل شان طاق شده بود و نمی خواستند حتی جند لحظه را نيز از دست بدهند ولی بس از زمان كوتاهی همه متوجه شدند كه اسامی همان هايی است كه صبح در داخل دادگاه اعلام كرده بودند و جديد نيست. به خواهرم گفتم بيا ليست اسامی زندانيانی را كه به روی ديوار است بشمريم تا ببينيم جه تعداد زندانی در اين ليست ها وجود دارد. تمام اسامی را شمرديم با احتمال خطای جشم، حدود ۱۵۳۲ نفر می شدند.

سازمان های طرفدار حقوق بشر روز سه شنبه در نشست خبری خود در نيويورک از بان کی مون، دبير کل سازمان ملل متحد، در خواست کردند تا برای بررسی خشونت عليه معترضان به انتخابات به ايران سفر کند يا فرستاده ای را به این کشور اعزام کند.
نمايندگان سازمان ديده بان حقوق بشر، سازمان عفو بين الملل و کمپين بين المللی حقوق بشر درايران به همراه رکسانا صابری – خبرنگار ايرانی امريکايی که چندی پيش در ايران بازداشت شده بود، حاضران اين نشست خبری بودند.

عفو بین الملل به شدت از این نگران است که چند رهبر مخالف بازداشت شده پس از انتخابات 12 ژوئن ممکن است در معرض شکنجه باشند تا ناچار از «اعترافات» تلویزیونی به عنوان پیش درآمد محاکمههای ناعادلانهای شوند که آنها را با مجازات اعدام مواجه سازد.
حسیبه حاج صحراوی، معاون برنامه خاورمیانه و آفریقای شمالی عفو بین الملل، گفت: «اگر نگرانی های ما درست از کار در بیایند، در این صورت این یک تاکتیک اسفناک از سوی نیروهای امنیتی است که رهبران سیاسی سرشناس را یک بار برای همیشه خاموش کنند و به کسان دیگری که نظریات مخالف دارند این پیام را بفرستند که در صورت بیان نظریاتشان باید در انتظار عواقب وحشتناکی باشند.»

چه‌گونه می‌توان وجدان‌های بیدار و خواست‌های میلیون‌ها تن از مردم جهان را که شاهد به‌خون غلتیدن جوانان ایران در کف خیابان‌های تهران و دیگر شهرها بوده‌اند، ناظر به‌زندان افتادن صدها آزادی‌خواه بوده‌اند، بدون پاسخ دادن به‌خواست مردم ایران، خاموش کرد و با دروغ‌های آشکار و دلایل واهی از دولت‌ها خواست که به‌خاطر منافع اقتصادی خود در برابر فجایع بزرگ خرداد ۱۳۸۸ سکوت کنند و دولت و حکومت ارعاب و سرکوب را به‌رسمیت بشناسند؟
تنها در پاسخ به‌درخواست نویسندگان تبعیدی ایران، ده‌ها نویسنده از سراسر دنیا، سرکوب‌های حکومت اسلامی در ایران را محکوم کرده‌اند و ده‌ها بیانیه در ده‌ها رسانه‌ی همگانی منتشر کرده‌اند.

کودتاگران اگرچه با زور و سرکوب، ارعاب و کشتار مردم هم چنان قصد دارند که مترسک خود را بر مسند ریاست جمهوری بنشانند و این جلوس بی شوکت را جشن بگیرند، اما خود بهتر از همه می دانند که شکست خورده اند و دولت آن ها از همین امروز در چالش رو در ور با ده ها میلیون معترض قرار دارد.
انتخابات ۲۲ خرداد از نظر اکثریت مردم ایران انتخاباتی باطل شده است. نتایج اعلام شده نتایجی واقعی آن نیستند. دولت برآمده از این نتایج را هیچ کس به رسمیت نخواهد شناخت. مبارزه علیه آن از طریق گسترش نافرمانی و همه اشکال ممکن اعتراض مدنی ادامه خواهد یافت.

مفاد بیانیه موسوی نشان می دهد که او در حال شکل دادن "حزب سبز امید" است و افزودن یک نهاد بسیارمهم و اثرگذار به درون جبهه ی گسترده ای که در دوران انتخابات با حضور پر رنگ احزاب سیاسی، کنشگران اجتماعی و اقشار وسیع مردم غیرسیاسی، اما طرفدار "آزادی، دموکراسی و حقوق بشر" شکل گرفت. این آزادیخواهان حق طلب که روز به روز از نظر کمی، تعداد و حضورشان، و از لحاظ کیفی، قدرت و اثرگذاری شان بیشتر می شود، اکنون در دل "جبهه ی سبز امید" وظایف مشخص تر و روشن تری به عهده خواهند داشت.

اگرچه شدت تهاجم و وسعت جنایات خامنه‌ای و دار و دسته آن در برخورد با جنبش اعتراضی، موجب فروکش تظاهرات خیابانی و کاهش دامنه اعتراضات جاری شده است، اما مسلماً مبارزات مردم در اشکال و شیوه‌های دیگر، در جنبشهای اجتماعی گوناگون، در محل کار و محلات و دانشگاه‌ها و مدارس، ادامه خواهد یافت. خامنه‌ای در خطبه‌های نماز جمعه‌اش، با تهدید مردم اظهار داشت که هرگز «تسلیم خیابانها» نخواهد شد. رژیم شاه هم می‌گفت که هیچ وقت در برابر تظاهرات مردم عقب نشینی نخواهد کرد. رژیم حاکم نیز قطعاً در مقابل اراده جمعی و مبارزات توده‌های مردم، سرنوشت دیگری جز سلف خود نخواهد داشت.

واقعیت این است که از این پس جامعه‌ی ما دیگر جامعه‌ی دیروز نیست. با بوجود آمدن یک جنبش اعتراضی میلیونی امروز ما یک اپوزیسیون ملی، یعنی یک جنبش ملی پیدا کرده‌ایم. چیزی که در گذشته‌ها اپوزیسیون ما مثلا در سازمان‌های کوچکتر خلاصه می‌شد یا سازمان‌های بی‌تاثیرتر. امروز کودتایی که نظامیان و نیروهای امنیتی به اشتراک آقای خامنه‌ای و آقای احمدی‌نژاد به روی صحنه آوردند، صف‌بندی روشن سیاسی در جامعه‌ بوجود آورد که در یک‌طرفش ایرانیان طرفدار آزادی و حقوق شهروندی و حاکمیت مردم ایستاده‌اند، در طرف دیگر همه‌ی گروه‌های جانبدار استبداد مذهبی زیر عَلَم سلطانی ظالم به نام ولی فقیه.

حال که نظر شورای نگهبانِ انتصابی ولی فقیه اعلام شد، حتما فریاد الله اکبر مردم در اعلام عدم پذیرش این حکم که به بازی گرفتن رای آنها و انتخابشان است، شب به شب رساتر و پردامنه تر خواهد شد. مسلما این صدا نه تنها در گوشه و کنار شهر تهران که در همه جای شهر و روستاهای سراسر میهن عزیزمان طنین انداز خواهد شد.

نسل جديد ايرانيان بر خلاف پيشينيان خود در انقلاب بهمن ۵۷ از باورهای ايدئولوژيک شده مسلط بر ذهنيت جامعه بدورند، اگر نسل پيشين در گذشته تنها می دانستند چه نمی خواهند، نسل حاضر هم می داند چه نمی خواهد و هم چه می خواهد. آزادی و دموکراسی بر مبانی تعريف اعلاميه جهانی حقوق بشر، آن چيزی است که جامعه ايرانيان در پی اش می باشد.

این جنبش در اساس، انعکاس خشم فرو خفته طبقات و اقشاری است که از بدو به قدرت رسیدن رژیم جمهوری اسلامی ، با شدت و حدت تمام مورد استثمار و ستم قرار داشته و خواست های عادلانه و برحقشان به قهرآمیز ترین و وحشیانه ترین شکل سرکوب شده است. انعکاس خشم فروخفته گرسنگان و رنجدیدگان نسبت به شکاف طبقاتی عظیمی است که امروز باعث تمرکز ثروت های نجومی و سرسام آور در کاخ های سر به فلک کشیده سرمایه داران و وابستگان به آنها در یکسو و فقر و فلاکت بیش از حد طبقات تهیدست با کودکان و نوجوانان دختر و پسر آواره شان در خیابانها، از سوی دیگر است. [نظرات 1]

آری آقای مير حسين موسوی، شما بعنوان رئيس جمهور مردم بايد عامل وصل جريانهای سياسی و فکری گوناگون ايرانی باشيد و تمام نيرويتان را برای گسترش آزادی همهی مردم ايران و تعالی و ترقّی جامعه و ميهنمان و آبادی و آزادی سرزمين اجداديمان بکار بريد و از تقسيم مردم به گروههای گوناگون و ايجاد برخورد و کشمکش ميان آنان بعنوان خودی و غير خودی سخت بپرهيزيد.

کسی که شاهد وقایع در ایران بوده است در روزنامه تاتس گزارش می دهد ( اگر بخواهیم به او اعتماد کنیم) که در خیابان های تهران مردمی که دستگیر می شوند با مینی بوس هائی به مساجد که تنها بعنوان زندان و مقر اصلی از این مکان ها استفاده می شود برده می شوند و در آنجا محبوس می گردند. حال پیش خودمان مجسم کنیم که یک رژیم که به اعتقادات اسلامی تکیه دارد و خود را صاحب حقایق اسلامی می داند، از مساجد بعنوان مکان های فشار و خشونت استفاده می کند. آیا این خود دلیلی واضح برای مشکل مشروعیت این رژیم حاکم نیست؟

حقوق مردم ایران لگدمال می شوند. کشور من به سوی یک دیکتاتوری نظامی پیش می رود. پریزیدنت احمدی نژاد همانند یک طالبان ایرانی رفتار می کند. و رهبر مذهبی علی خامنه ای سرنوشت خود را با سرنوشت احمدی نژاد پیوند داده است. کاری که نه تنها از نظر اخلاقی بلکه از جهت سیاسی نیز اشتباه بزرگی است.
هیچ رژیمی نمی تواند مدت طولانی در مقابل میلیون ها تظاهر کننده ی مسالمت جو مقاومت کند. مگر اینکه این رژیم تصمیم به یک قتل عام بگیرد که در آن صورت یک بار برای همیشه مشروعیت خود را از دست می دهد.

اهداف تظاهر کنندگان متنوع می باشند: بسیاری خواهان حفظ قواعد محدود پلورالیسم داخلی ای (درون رژیمی) که تا کنون جمهوری اسلامی اجازه اش را داده است بوده و در این میان جانب داری خویش را از جناحی از جناح های درون حکومت جمهوری اسلامی اعلام می دارند و بسیاری دیگر در مجموع خواهان لیبرالیزه شدن جامعه بوده و بخشی دیگر موجودیت جمهوری اسلامی را زیر علامت سئوال برده و خواهان بر چیدن بساط این رژیم می باشند.

هرچه چشم‌هایت را می ‌خوانم
پیام‌ های نرم و سفیدش تمام نمی‌شوند
چشم ‌ات سپیده‌دم فردای ما شده است
چشم‌ات پُر از ندای سفید است
خون‌ات چه آرشانه آرمان ما را نوشت

بازم صدای مهتاب
بُرده ز چشمامون خواب
اَتل مَتل چطو شد
خونهء ما چَپُو شد
احمدی ی ِ بالا بالا
دَس بزنین بچّه ها
احمدی می گِه رئیسه
جمهوری بی من نمی شِه

خوشا پیمانه‌ی سرشار!
گام به گام پنجه در پنجه‌ی غول
خوشا نوید واژگونی ی ارزش ها!
خوشا واژگونی ِ جهان ِ واژگونه !
آنک انسان!
بازگشت ِ فضیلت ِ پرواز کرده برروی زمین
خوشا عشق ِ گرانبار!
خوشا پهندشت ِ نبرد!

ولی فقیه همیشه سعی داشت خودش را آشکارا برابر مردم قرار ندهد. اما اینبار با تایید سریع انتخاب ریاست جمهوری احمدی نژاد، زودتر از وقت مناسب و قانونیِ ِ اعلام صحت نتیجه انتخابات از سوی شورای نگهبان و نیز سخنانش در نماز جمعه یکباره خودش را برهنه برابر مردم آورده است. او دیگر نمی تواند با نصیحت آب رفته را به جوی بازگرداند. بی تعادلی و گریه و زاریش در پایان خطبه های نماز جمعه، با اینکه به صراحت دستور سرکوب مردم را داده است نشان دهنده احساس وحشتی است که بر جان این رهبر این حکومت افتاده است.
 [نظرات 1]

نیمکره های بی حوصله ی مغزم
با ظهور نامت چه بی تاب می شوند
و قلبم که خیال می کردم جایی در سینه می تپد
در سراسر بودنم حالا می زند
از سر تا پا همه نبض می شوم...

از امروز می خواهيم با تحريم خريد محصولاتی که از طريق راديو و تلويزيون تبليغ می کنند، مخالفت و اعتراض جدي خود را نسبت به عملکرد رسانه ای که قرار بود ملی باشد اعلام کنيم. تحريم اين رسانه ی انحصاري و ضد ملي بيش از همه بر دوش زنان است که بيشترين مخاطب صدا و سيما هستند و اصلی ترين نقش را در انتخاب و خريد کالاهای خانگی دارند. از زنان می خواهيم با تبليغ و تشويق همگان به عدم خريد کالاهای تبليغاتي در صدا و سيما و تشويق توليدکنندگان به پرهيز از ارائه ی اگهی در آن رسانه، در اين نافرماني مدني مشارکت فعال داشته باشند. تا ادامه ی پخش اگهی اين شرکت ها از صدا و سيما، از خريد کالاهای زير خودداري می کنيم:
ايزوگام شرق، گلاب نادر، ايرانسل، محصولات تک، تاژ، داروگر، چيتوز، صحت، وارنا، دالوپ، تلاونگ

مادرم ومن و بیش وبسیاری ازمردمان شهر و دیارم، دلسردی هشت ساله دولت اصلاحات را به قهرو انزوای خرداد 84 سپردیم .
مادرم و من و بیش و بسیاری از زنان شهر ودیارم، با گذ ران 4 سال پردلهره ، تحمل مدنی خویش را با آگاهی و عمل اجتماعی تحت فشارومحدوديتي شدید افزون كرديم و سفر درراهی صعب و سخت را با حضوری شورمند ، محقانه و مطالبه محور تا رسیدن به خرداد 88 ادامه دادیم.

برنامه نشستن و راه رفتن با سکوت را ساعت ۷ بعدازظهر اعلام کرده بودند ولی از ساعت ۵ بعدازظهر زنان که اغلب میانسال به بالا بودند همه نیمکت ها را مخصوصا سری دوم یعنی پشت نیمکت های اول را اشغال کرده بودند و همین طور به جمعیت اضافه می شد که دیگر از ورود زنان بخصوص زنان سیاهپوش به پارک جلوگیری کردند . و اتوموبیل های پلیس را به داخل پارک آوردند . یک نفر از ماموران شروع به فیلمبرداری از چهره زنان کرد که همه یکصدا اعتراض کردند و ماموران همه را به یک فرعی هدایت کردند و مورد ضرب و شتم قرار دادند و عده ای را دستگیر و تجمع را متفرق کردند . تعداد زنان دستگیر شده که به بازداشتگاه موقت شاپور منتقل شده اند بیش از ۲۰ نفر است البته شاید تعدادی را هم به بازداشتگاه وزرا منتقل کرده اند خبری از بازداشتگاههای دیگر نداریم . در بین بازداشت شدگان رهگذرانی که هیچ اطلاعی از این حرکت مادران نداشتند دیده می شدند.

به دليل تقلبات گسترده و سازماندهی شده در انتخابات رياست جمهوری، مردم ايران در شهرهای مختلف اقدام به راهپيمايی و تظاهرات نمودند، اما اعتراضات آرام و مسالمت آميز مردم توسط بسيج، نيروی انتظامی، سپاه پاسداران و ماموران امنيتی لباس شخصی به خاک و خون کشيده شد. سانسور شديد، حاکم شدن فضای امنيتی، دستگير کردن روزنامه نگاران، دانشجويان، وبلاگ نويسان، فعالان حقوق بشر، هک کردن و فيلتر نمودن سايتهای خبری، قطع کردن ارسال پيامک، ايجاد اختلال در تلفن های همراه، محدود کردن و اخراج خبرنگاران خبرگزاريهای بين المللی باعث شده تا آمار دقيقی از کشته ها، مجروحين و بازداشت شدگان اعتراضات مردمی در دست نباشد.

از زمان سر نگونی صدام حسین جنایتکار تا کنون تعداد زیادی از خانواده های کرد یارسانی اجبارا به مرز اردن و عراق برده شده اند و یا خود به امید راه نجاتی از وضع اسفباری که داشتند و دارند، به آنجا رفته اند که کشور ثالثی آنها را بپذیرد و بعد از سالها در بدری از آن فلاکت نجات پیدا کنند. با فعالیت و شکایت خود به سازمانهای مدافع حقوق انسانی و کوشش هم ملیتها و هم آئینی های خود آنها در اروپا، چند خانواده ای از آنان نجات پیدا کردنده اند و به کشورهای انسان دوست و پناهنده پذیر آورده شده اند.

نقض سازمان یافته حقوق بشر در آذربایجان )آذربایجان ایران( در می ۲۰۰۹ همچون ماههای پیشین ادامه داشت و امید فعالان حقوق بشری در خصوص بهبود نسبی وضعیت حقوق بشر در آستانه انتخابات ایران با اتفاقات پیش آمده در این ماه به یاس تبدیل شد. دستگیریهای بدون ضابطه، ضرب و شتم فعالان منتقد و فیلترینگ سایتهای اینترنتی که بدنبال اعتراضات مردمی و دانشجویی به توهین سید محمد خاتمی رئیس جمهور پیشین ایران به ترکها روی داد و همچنین بازداشت های طولانی مدت از عمده ترین موارد نقض حقوق بشر در ماه می بود.

دفتر این ایام هم به سان کتابچه قطور کشتارهای دهه شصت زندانهای ایران برای صباحی بسته خواهد شد. اما آیا حاکمان اسلامی می پندارند که زنان و مردان جوان ایران خاطرات تلخ هفته های اخیر را از یاد خواهند برد؟ آیا این جماعت افکار عمومی غرب را نیز می توانند با تبلیغات گوبلزی خود مرعوب سازند؟ مقامات رژیم اسلامی آیا خیال سفر به کشورهای خارجی ندارند؟

در تحلیل و بررسی«انتخابات» در ایران اسلامی با مجموعه ای متنوع از مقاله، سخنرانی، مصاحبه، تفسیر، اطلاعیه و بیانیه روبرو بوده ایم که اغلب آنها ربطی با واقعیت های جامعه ایران نداشته است (۱). از آن مهمتر در میان موافقان و مخالفان «انتخابات» در ایران اسلامی حلقه ای مفقوده ای به نام «مردم» به چشم می خورد: هر دو گروه هویت استدلال های خویش را از کیسه ای خرج کرده اند که از محتویات آن اطلاع چندانی ندارند.

اخبار غیررسمی، حاکی از دستگیری بیش از دو هزار نفر در جریان اعتراضات پس از انتخابات است. از این میان تعدادی آزاد شده و گروهی همچنان در بازداشتند. گفت‌و‌گوی زیر با یکی از آزادشدگان صورت گرفته است.
دختری ۳۰ ساله، دانشجو و فعال در نهادهای مدنی و اجتماعی که از روز شنبه ۳۰ خرداد تا چهارشنبه ۳ تیرماه در بازداشت بوده، از جزئیات این پنج روز زندگی‌اش با ما سخن گفته و چیزهایی که دیده و شنیده و البته حس کرده است.

شبنم مددزاده روز یکم اسفند ماه ۱۳۸۷ برای شرکت در جلسه‌ی شورای تهران دفتر تحکیم وحدت از دانشگاه خارج شد و دیگر به منزل برنگشت. همان روز فرزاد، برادر او را نیز به کلانتری کرج فرا‌خوانده، بازداشت کردند. به گفته‌ی محمد اولیائی‌فرد، وکیل خواهر و برادر مددزاده، این دو نفر را سپس تحویل پلیس امنیت دادند و از آنجا تحویل دادسرای انقلاب که این دو را با قرار بازداشت موقت به بند ۲۰۹ زندان اوین فرستاد. به گفته‌ی بهزاد علوی‌، از فعالان انجمن اسلامی دانشجویان تربیت معلم، این دو حدود ۸۰ روز را در سلول انفرادی گذراندند.

جایی در صد ها صفحه روزنامه اصلاح طلب نباید داشته باشد؟
انتظار از احزاب اصلاح طلب انتظار فراوانی نیست بلکه انتظار جنبش دانشجویی از احزاب پیشرو و علی الخصوص هم قطاران دانشجوست که در بین این همه رنگ های انتخاباتی 2 امر اساسی را فراموش نکنند: اول آن که اولویت کنونی جنبش دانشجویی بیش از هر چیز آزادی دوستان دربندی است که در غیاب رسانه های مستقل و آزاد در وضعیت اسفناکی به سر می برند ...

تشکلی به نام «کمیته کارگری دفاع از آرای مردم» که توسط فعالان کارگری در ایران تشکیل شده است، در بیانیه شماره یک خود، ده پیشنهاد را برای آن چه «حضور موثرتر کارگران در جنبش آزادی‌خواهانه مردم ایران» نامید ارائه کرد.
این کمیته با توصیف تظاهرات روزهای پس از اعلام نتایج انتخابات ریاست جمهوری به عنوان «جنبش حق‌طلبانه مردم برای استیفای آرای به غارت رفته و نفی استبداد حاکم» خواستار شرکت کارگران در «اجتماعات اعتراضی مسالمت‌آمیز در میادین و خیابان‌ها» شد.

در راستای به رسمیت شناختن حقوق صنفی و اجتماعی در ایران نهادهای کارگری جهانی پنجم تیرماه روز جهانی حمایت از کارگران زندانی و نهاد صنفی ایران اعلام شده است، ما از همه میخواهیم که این روز را فراتر از خواستهای صنفی بشمار بیاورند و این روز را تبدیل کنیم به روز حقوق بشر انسانی در ایران و از همقطاران خود بخواهیم در این روز در سراسر دنیا برای حقوق پایمال شده اکثر مردم ایران حرکت کنند.

یرکگارد می گفت که درالهیات باید بدون هیچگونه تضمینی دل بدریا زد و به جستجوی خدا پرداخت و چون خدا مقوله ای آبزورد و پر از تضاد و تناقض است، وجود آن را هیچگاه نم یتوان ثابت نمود، و عقیده ماهیتا خردگریز است و آن بیشتر شور و شوق و عشق است تا احساسی قابل اثبات. کیرکگارد مبلغ یک جهانبینی غیرمادی، روحانی، مذهبی، عارفانه و آن جهانی است. وی وظیفه خود را مسئولیتی سقراطی می دانست و می گفت مسیحیت راباید از نوتعریف و کشف نمود .

هگل خلاف یونانیان عقلگرایی رافقط در ماهیت جهان نمی دید بلکه آن را نیروی محرک جامعه و تاریخ انسانی نیز می دانست. وی را به این سبب رادیکال ترین فیلسوف یونانی غرب نام نهادند.در نظر او تمام پروسه جهان در خدمت شکوفایی تفکر انسان است، و ازج مله وظایف فلسفه کمک به این خودشکوفایی است. او می گفت که تفکر نه تنها خالق جهان بلکه خود همه چیز است؛از جمله: خدا، منطق، واژه، و غیره. چون افکارهگل متکی به یک نظم عقلگرا و یک اخلاق ناب بودند، ادبیات، استتیک و نیهلیسم غرب تحت تاثیرآن قرارگرفت.

تاریخ تکرار نمی شود، اما در مسیر خود بعضی از عناصر گذشته را حمل می کند. در این مسیر همیشه حوادث و پدیده های تازه ای به ظهور می رسد، از این نظر نمی توان گفت که اوضاع فعلی در تاریخ سرمایه داری سابقه دار است و یا اینکه شباهتی میان گذشته و حال نیست و یا اینکه نمی توان دوره های مختلف را با یکدیگر قیاس کرد. بدون شک عناصری از بحران دوره قبل در وضعیت فعلی مشاهده می شود ولی همه جریانات گذشته در اوضاع فعلی تکرار نمی شود.

آقای کروبی میاد یکی از ویرانگرترین سیاست های فاشیستی راست افراطی را تحت تاثیر چند اقتصاددان و یک عضو اصلی بدنه جمهوری اسلامی و انجمن های اسلامی که فاتح سفارت هم بوده، مطرح می کنه و میگه میخوام چاه های نفت را خصوصی سازی کنم. حالا میخوای به کی بفروشی؟ مگه مردم پول دارند که سهام چاه نفت بخرند یا مگه سهام چاه نفت به دردشون میخوره. او پول میخواد، خانه میخواد، عروسی بچه شه، جهیزیه میخواد.

پانزده خرداد،برگی از تاريخ ايران است، كه به باور من تلاش گرديده به حرکت پانزده خرداد سال ۱۳۴۲ جنبه برجسته تری داده شود و اعلام رهبری آقای خامنه ای در پانزده خرداد ۱۳۶۸ در حاشيه بايگانی شود. در اين نوشتار سعی خواهم نمود، ماجرای به رهبری رسيدن آقای خامنه ای را به طور روشن و با به دست دادن دلائل و مدارك در اختيار افكار عمومی جامعه قرار دهم،تا گامی کوچک برای اطلاع رسانی به هم ميهنانم،و خصوصأ جوانان ايرانی که بدليل سانسور و اخبار يکسويه از حقايق بسياری اطلاع ندارند،برداشته باشم.  [نظرات 1]

کسانی که بدین سودا دل خوش داشته اند که می توان جنبش حقوق بشر خواهی و جامعه مدنی را در کردستان سرکوب نمایند، این کار اگر شدنی هم باشد پر هزینه و بی فایده است و حاصل ناچیزی به بار خواهد آورد. اندیشه مدنی و دموکراسی خواهی در کردستان هیچگاه گرفتار این بن بست نخواهد شد، اما سرکوبگری عین بن بست است چرا که از نقد ، تغییر و تحول می گریزد و در پی آن است که با سرکوب مانع تحول شود. مطالبات مردم را در نطفه خفه می کند تا همچنان در قدرت باقی بماند تا فرصت باقی است اندکی به خود آیید.

در گزينش "بد" يا بـدتر بين دو کانديدای "اصلاح طلب"، موسوی را بر کروبی ترجيح دادن نقض غرض است. همانگونه که در چهارچوب فکری "بـد و بدتـر" گزينه بين احمدی نژاد و موسوی مشخص است، همين تفکيک و گزينش تمايزی نيز بايد بين کـروبی و موسوی با هوشياری و درايت اهمال شود؛ اگـرچه بعقيده بنده در ارزيابی نهايی مشکل اصلی و اساسی کل نظام است و نه انتخاب بين شال ســــياه و ســــبـــز. در نهايت وظيفه روشنفكر، روشنگری است و نه تعيين تكليف و احساس قيوميت برای توده های مردم. بايد به نظرات و حقوق ديگران برای هر گزينه ای احترام قائل شد ـ حتی اگر گزينه آنان مورد پسند ما نباشد.

این مطلب یادواره ای است و تکلمه ای پر شتاب از عکس هایی فوری درباره ی روشنک و بیاد جاری روشنک با بهره گیری از کتاب "یک زندگی" که به همت ناصر زراعتی به بازار نشر در غربت عرضه شد. در پنجاه و هشتمین سالگرد میلاد روشنک در کنار او و شمع های فروزانش به شرافت روشنفکری ایران در روزهای دشوار اکنون، چشم به فردا دوخته ایم!...

مرگ آقای جکسون پس از آن اعلام شد که به علت ایست قلبی به وسیله نیروهای امدادی از خانه اش در هالیوود به بیمارستانی در لس آنجلس منتقل شد.
روزنامه لس آنجلس تایمز در وب سایت خود گزارش داد هنگام مراجعه ماموران امداد به منزل آقای جکسون، تنفس او متوقف شده بود. این گزارش می افزاید ماموران به احیای قلبی-تنفسی مایکل جکسون اقدام کردند.

روز یکشنبه ۲۱ جون به دعوت کمیته همبستگی با ملت ایران، هزاران تن از ایرانیان و غیر ایرانی ها در مقابل پارلمان انتاریو در کوئینزپارک گرد آمدند تا همبستگی خود را با مردم ایران و جنبش عدالتخواهانه ی آنان اعلام کنند.
چنین جمعیتی از جامعه ایرانی برای نخستین بار بود که برای امری سیاسی و حقوق بشرانه گرد هم آمده بودند.